امروز سه نمودار مهم در مورد تاثیر مقالات دارای حداقل ۱۰۰ نویسنده، بر تعداد ارجاعات محققین و میزان شاخص اچ آنها در کانال گذاشتم. این اطلاعات از سامانه علم سنجی وزارت بهداشت استخراج شده بود. چند روزی هست که گزینه ی حذف مقالات با ۱۰۰ نویسنده هم به این سامانه اضافه شده است. در آنالیز ها، به بررسی بیست محقق برتر شاغل با بیشترین شاخص اچ پرداختم.

نمودار اول نشان می دهد که چند درصد از کل مقالات محقق، از مقالات دارای حداقل ۱۰۰ نویسنده است.

https://t.me/scientometric/1454

نمودار دوم نشان می دهد که چند درصد از کل ارجاعات محقق، از مقالات دارای حداقل ۱۰۰ نویسنده است.

https://t.me/scientometric/1455

نمودار سوم نشان می دهد که چند درصد از مقدار کل شاخ اچ محقق، از مقالات دارای حداقل ۱۰۰ نویسنده است.

https://t.me/scientometric/1457


دقت داشته باشیم که اگر درصدی در این نمودار ها از مشارکت افراد در این مقالات ارائه می شود، دلیلی بر مشارکت ناکافی این افراد در این پروژه ها نیست و حتما تمام معیارهای نویسندگی را داشته اند که در این مقالات قرار گرفته اند. حتی در تعدادی از این مقالات این محققین نویسنده اول هستند. یا حتی برخی از این افراد فیلد تخصصی آنها مشارکت در این موضوعات و‌پروژه هاست. از سویی دیگر تعدادی از محققینی که در برخی از این مقالات مشارکت داشته اند به من گفته اند که با یک ثبت نام ساده و پرکردن فرم مشارکت نویسندگی بدون حتی قرار دادن یک کامنت، می توان در لیست همکاران این مقالات قرار گرفت. نمودارها اهمیت این مقالات در شاخص های علم سنجی را نشان می دهد. این که مثلا یک محقق ۷۴٪ از ارجاعتش مربوط به تنها ۱۵درصد از مقالاتش باشد خیلی مهم است. باید با این نوع از مقالات برخورد متفاوتی نسبت به مقالات عادی داشته باشیم. همین طور در پرداخت تشویقی به این مقالات. البته مدتی است که در آیین نامه ها این موارد منظور شده است. از طرفی برخی موسسات مربوطه مثل‌ IHME هم قوانین خود را برای نویسندگی نسبت به قبل سخت تر کرده اند. سیستم های رنکینگ دانشگاهی نیز امتیاز این مقالات را به شکل ویژه ای محاسبه می کنند. مورد دیگر مقالاتی از موسسه IHME هست که کمتر از ۱۰۰ نویسنده دارند ولی در مجلات با رتبه بالا مثل جاما چاپ می شوند. در این موارد هم که محققین ایرانی در آن همکاری دارند بایدبرخورد ویژه تری صورت بگیرد.

Comments

Be the first to add a comment