یادگیری در مقابل نوآوری
آلیس امسدن (1991) مدل نوآوری شومپیتر را برای کشورهای درحالتوسعه زیر سؤال برد. به باور او رشد اقتصادی در کشورهای درحالتوسعه وابسته به "یادگیری" و نه "نوآوری" است. یادگیری فرآیندی است که طی آن کشورهای دنبالهرو فنآوری و توانمندیهای سازمانی را از کشورهای پیشرفته جذب میکنند.
نکته اصلی در کشورهای درحالتوسعه یادگیری تولید محصولاتی است که پیشتر در کشورهای دیگر تولید میشده. نوآوری تنها زمانی پدید میآید که شرکتها توانمندی سازمانی و فنآوری خلق محصول کاملاً جدیدی را داشته باشند.
به عبارت دیگر، کشوری مانند ایران به شرکتهای جدید نوآور و نوپا نیاز ندارد، بلکه بنگاههای موجود صنعتی بایستی شیوههای تولید و توانمندیهای سازمانی (مانند مدیریت زنجیره تامین، حسابداری و انبارداری، مدیریت منابع انسانی و بازاریابی و فروش) شرکتهای پیشرو بینالمللی را یاد بگیرند. به عبارت دیگر توسعه اقتصادی تا حد زیادی وابسته به بزرگ شدن بنگاههای موجود و ارتقای توانمندیهای سازمانی دارد، نه ایجاد بنگاههای جدید و به اصلاح نوآور که میخواهند از صفر شروع کنند.
/سیاستگذاری صنعتی
✅ @karkhone