تأثیر شهرنشینی و تغییرات اقلیمی بر حوزه های آبخیز: ترکیب شهرنشینی و تغییرات آب و هوایی حیات حوضه های آبخیز به مخاطره افکنده است .


بر اساس گزارش آژانس حفاظت از محیط زیست؛ حوضه های آبخیز آب حاصل از بارش ها را بوسیله نهرها به تالاب‌ها، دریا و دریاچه ها و اقیانوسها هدایت می کنند و بیش از 450 میلیارد دلار غذا، کالاهای تولیدی و سایر عوامل اقتصادی به وجود آنها بستگی دارد.
از این رو سلامت حوضه های آبخیز برای سلامت اکوسیستم ها و جوامع اطراف بسیار مهم است.

بر اساس مطالعات  دانشگاه میسوری؛ تا سال 2050 تلفیق تغییرات اقلیمی و توسعه شهرنشینی می‌تواند تأثیرات عمیقا مخربی بر حوضه آبخیز داشته باشند.
بر اساس این پژوهش «در برخی موارد، اثرات توسعه شهری و تغییرات آب و هوایی بر شرایط هیدرولوژیکی  بعنوان دو عامل استرس زا می‌توانند رواناب را افزایش دهند، که به نوبه خود می‌تواند آلاینده‌های بیشتری را به رودخانه‌ها بفرستد، فرسایش را افزایش دهد و باعث سیلاب های جدی‌تر و مخاطره آمیز شود.»
این  محققان دریافتند که توسعه شهری احتمالا باعث جنگل‌زدایی و نابودی پوشش گیاهی، افزایش رواناب و محدود کردن میزان جذب آب های زیرزمینی و همچنین افزایش تبخیر آب‌های سطحی می شود.

از طرفی تغییرات اقلیمی نیز موجب افزایش دما و تغییر الگوی بارش شده که پیامد آن ناپایداری و کاهش رواناب و افزایش تبخیر و تعرق گیاهان است و موجب فشار مضاعف بر حوضه آبخیز می شود.

در شرایطی که تغییرات اقلیم و شهرنشینی اثرات مشابهی بر حوزه آبخیز ایجاد می‌کنند، اثر ترکیبی حاصل این دو عامل می‌تواند تغییرات شدیدتر و مخاطره آمیز ایجاد کند.
بر اساس داده های این محققان تا اوایط قرن 21 تبخیر بیشتر منجر به کاهش آب زیرزمینی می شود که یک منبع طبیعی حیاتی در زمان خشکسالی است  و در حال حاضر حدود 20 درصد از منابع آب شیرین جهان را تشکیل می دهد.

ترکیب این دو عامل پتانسیل سیل، فرسایش خاک، انتقال و انتشار آلاینده ها به تالاب‌ها و دریاها افزایش می دهد. بطورکلی توسعه شهرنشینی و تغییرات اقلیمی موجب تغییرات در تعادل هیدرولوژی شده و پیامدهای مهم و مضری بر اکوسیستم‌های گیاهی، جانوری و انسانی در آن حوضه‌ها دارد.»
©@RuralWomenIssues