آه شیخ! ریشِ ریا درآمده. روزگاری سخن از خرد گفتم دندانم شکستید و امروز در پی لقمه‌‌ای قلم می‌‌تراشم، می‌‌شکنید. چه بنایی می‌‌خواستم برآورم در این ویرانه و چنان کردید که بر پای خویش ایستادن نمی‌توانم و هر دم در ظلمات خندقی یا چاهی فرو می‌‌افتم و از درد، اندیشه فراموش کرده‌‌ام.

📕طومار شیخ شرزین
🖌بهرام بیضایی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment