در وحدت ترک، کرد، عرب، فارس، رنگین پوست، هندی، چینی و غیره معنا ندارد بلکه هدف، اعتقاد و عملکرد یکی است. اما در تفرقه ملیت، نژاد و دیگر ضوابط بی اساس مهم جلوه می کنند. استعمارگران و کمک استعمارگران پلیدانه خواهان سیاست تفرقه می‌باشند که نظام استعماری راحتتر آنطور که میخواهند با ظلم مسلط باشند. بهتر است که جوامع اسلامی بجای تفرقه بفکر راههای وحدت اعتقادی و عملی باشند.