📘 ملاقات در استانبول

نوشتهٔ مهدی فاتحی

«ملاقات در استانبول» واپسین رمان مهدی فاتحی است؛ داستانی درباره نسلی که نه ناجی دارد، نه وعده‌ای برای رهایی. این رمان، مرثیه‌ای است برای نسلی تبعیدی—حتی در خانهٔ خود—که در میان ویرانه‌های تاریخ و خیالات اجدادی، راهی به رهایی نمی‌یابند.

قهرمانان داستان، فرزندان مهاجرت، غربت و زخم‌های به‌جامانده از جنگ، تبعیدیان سرزمینی‌اند که دیگر قابل سکونت نیست—نه به دلیل ویرانی، بلکه به‌سبب انزوای مطلق و امیدهای فروریخته. روایت از استانبول آغاز می‌شود؛ مرز میان شرق و غرب، جایی که تبعید در آن نه مکان، که وضعیت زیستن است.

رمان، زبانی دارد شفاف و شوریده، با نثری شاعرانه، تلخ و پراحساس؛ سفری ذهنی و عاطفی از آبادان تا پاریس، از خاکستر سینما رکس تا خاکروبه‌های تاریخ، و از کودک مهاجر دیروز تا نویسنده‌ی تبعیدی امروز که کتابش را در شهری دیگر منتشر می‌کند—پاریس، همان شهر غریب آشنا برای نویسندگان بی‌بازگشت.

«ملاقات در استانبول» فقط یک رمان نیست؛ نوشته‌ای‌ است بر سنگ مزار یک نسل، پیامی در بطری از جزیره‌ای متروک برای آیندگان.


---