«یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری برای من شده عادت»
.
زادروز ایرج جنتی عطایی، ترانه‌سرا

ایرج جنتی عطایی در ۱۹ دی‌ماه ۱۳۲۵ در شهر مشهد دیده به جهان گشود. او در تهران و دزفول و مشهد و انگلستان درس خواند. جنتی عطایی در مورد شرایط خانه‌ی کودکی‌اش به صدای آمریکا می‌گوید که در آن روزگار کودکی پدر آواز می‌خواند و مادر کتاب و بخشی کوچک از هر دوی آن‌ها را فکر می‌کنم که من به عنوان بیماری با خودم حمل کرده‌ام.
.
او در گفت‌وگویی با سایت دویچه‌وله فضای کودکی خود را این‌گونه شرح می‌دهد:
“خیلی خردسال بودم. پدر من با اینکه شغلش ربطی به هنر نداشت و درجه دار نیروی هوایی بود، اما به خانه که برمی‌گشت، تار و یا فلوتش را برمیداشت و اندوه، خستگی و رنجش را به زبان موسیقی ترجمه میکرد و من هم دورادور گوش میکردم و دورادور به من هم سرایت کرد.
او خیلی دوست داشت که من ویولون بزنم. جالب است که دیگران فرزندانشان را مجبور میکردند که پزشک یا مهندس بشوند، پدر من، مرا مجبور میکرد که ویولون بزنم و همان‌طور که آنهایی که مجبور شدند پزشک بشوند، نشدند، من هم در زمینه‌ی ویولون زدن…
اما چون پدر وقتی می‌زد، نیازمند به‌کار بردن واژه بود تا حس و حالش را فریاد کند یا بخواند، دست به دامن غزل می‌شد و غزل می‌خواند. غزل را بر مبنای ملودیای که به ذهنش می‌آمد، تکه پاره می‌کرد و می‌گفت. من هم به هر روی متوجه شدم جهانی وجود دارد، غیرواقعی، در کنار جهان بی‌رحم واقعی…”
.
ترانه‌های #ایرج_جنتی_عطایی به سرعت جای خود را میان توده‌ی مردم باز کرد. عطایی برای مردم تعریف خاصی دارد. او در مصاحبه با دویچه‌وله چنین می‌گوید:
“اما بعداً آرام آرام متوجه می‌شدیم که تران‌ هایی مانند گل سرخ، قصه‌ی وفا، هم‌خونه، در آن روزگار، خیلی زود مردم را متوجه خود کرده‌اند و شده‌اند ترانه های مردم و آنها را زمزمه می‌کردند.

بیش‌تر بخوانید:
http://bit.ly/2KLyTrz

#ایرج_جنتی_عطایی #موسیقی #ترانه #ترانه_سرا #شاعر

@Tavaana_TavaanaTech