🔴 در نقد آراء دایی جان بزرگ، سید منیرالدین و جانشینش مهدی میرباقری
✍️#شهابالدین_حائری_شیرازی
آقای سیدمنیرالدین حسینی دایی ماست، همان پایهگذار آکادمی علوم اسلامی، که بعدا به فرهنگستان علوم اسلامی تغییر نام یافت.
دایی ما از نظر شخصی آدم دلنشین و متواضعی بود اما از نظر فکری به قدری جمود و عدم انعطاف داشت که منکر علوم حوزوی از منطق گرفته تا علم اصول که مبتنی بر آنست بود.
او منطق ارسطویی متداول را دکانی در مقابل علوم نقلی اهل بیت میدانست.
همچنین علوم تجربی و علوم انسانی نوین که منشأ و رشد و نموش در غرب میباشد را مردود میدانست او معتقد بود انسان با انگیزههایش به سمت ادراک اشیاء میرود پس علم، صرف تحقق صورت در ذهن نیست بلکه جهتدار است و چون انسان غربی به جهت رفع نیاز خود علوم بشری اعم از تجربی و انسانی را ساخته لذا علمش موافق حقیقت نیست.
چنانچه پیداست این سخنان شباهتهایی به نظریههای فلاسفه پساپوزیتیویستی غربی نظیر هرمنوتیک دارد اما تردید در "این همانی" صورت ذهنی با حقیقت، در غرب منجر به نسبیت و دوری از تصلب و تحجر شد اما عُلقه آسیدمنیر به سنت و نیافتن معانی دقیق و درست کلمات بانیان دین (آقاسید منیر در اولین انتخابات مجلس خبرگان رهبری پس از رهبری آقای خامنهای در اوایل دهه۷۰ کاندیدا شد اما در امتحان کتبی شورای نگهبان اجتهادش احراز نگردید و از دور رقابت حذف شد) موجب شد تنها راه برای کشف حقیقت در علوم تجربی و انسانی را علوم نقلی اهلبیت تلقی نماید و به کشف علوم از مبادی اهل بیت به جای عقل روی آورد.
آقا سید منیر یک در خود فرورفتگی فکری داشت که وی را به نتایجی غیر کاربردی میرساند قدرت تحلیل و شاید توهم وتخیل، او را به سمت اثبات امور غریبه و عجیبه برده بود.
به هر حال منکر منطق صوری شد و انرا باطل دانست و علامت بطلان آنرا امکان جمع نقیضین میدانست(در مجالس مختلف بنده دیدم که ایشان برای ابطال منطق میگفت من اثبات میکنم جمع نقیضین ممکن است) و چون علم فلسفه هم از منطق صوری بهره میبَرد آنرا هم باطل دانست و خود در صدد ایجاد منطق و فلسفه و علم اصول جدید در راستای حل معضلات حکومت برآمد.
در فلسفه به جای اصاله ماهیت و وجود، اول قائل به اصالت ربط شد و سپس اصالت ولایت!
در دهه۷۰ که بنده در قم طلبه بودم آقای مهدی میرباقری که آن زمان به فرهنگستان علوم اسلامی پیوسته بود و گفته میشد بر خلاف آقاسیدمنیر بیانی روشن دارد، به درخواست بستگان و فامیل، سلسله جلساتی برگزار نمود تا ما قوم وخویش از آراء دایی جان مطلع باشیم.
به ایشان پس از جلسات متعدد که در مکانی در سالاریه تشکیل میشد گفتم خوب؛ شما در طی این جلسات طولانی سعی در ابطال منطق و فلسفه و علم اصول کردید و خود مدعی هستید تا اینها درست نشود و اسلامی نشود، کُمیت حکومت لنگ است، شما چه منطق و فلسفه و علم اصول جدیدی درست کردید؟
پاسخ وی چنین بود که تولید علم دشوار است و بایست همه مراکز تحقیقاتی در خدمت این فعالیت مورد ادعای فرهنگستان درآید تا علوم انسانی و تجربی اسلامی ایضا منطق و فلسفه و علم اصول مورد نیاز حکومت و منطبق با واقع تولید شود!
خلاصه کار به جایی رسید که اغلب علاقهمندان دایی هم چندان از سخنانش سر در نمیآوردند.
اقای قرائتی گفت روزی به قران تفأل زدم از آیه در رابطه با کار مورد تفال، چیزی نفهمیدم سر به آسمان کردم و گفتم خدایا مثل آسیدمنیر با من حرف نزن.
بنده خودم در جایی حاضر بودم که پسردایی ما خواست انبوه مطالب و تولید محتوای تایپ شده جدید فرهنگستان را در اختیار رهبری قرار دهد و رهبری گفتند من نمیفهمم اینها را، ظاهرا خود آقا سید منیر هم در زمان حیاتش همین پاسخ را از رهبری دریافت کرده بود.
در خاطرات آقای هاشمی رفسنجانی هم هست که سیدمنیرالدین آمد و از کارهایش گفت اما من چیزی نفهمیدم.
به هر حال آقای مهدی میرباقری، جانشین دایی ما الان در فرهنگستان علوم اسلامی است و بر همان مسیر در سیر.
تفکری در خود مانده که ویروس کرونا را توطئه غرب خواند برای انداختن مردم در فضای مجازی!(
اینجا ببینید)سخن را با یک خاطره به پایان میبرم.
چنانچه گفتم بر خلاف افکار آقا منیر که چندان چنگی به دل نمیزد، اخلاق فردیاش زیبا و دلنشین بود من طلبه بودم و در قم، شاید هفتهای قبل از فوتشان در سال۷۹، به دیدن ایشان که او را دایی جان بزرگ مینامیدیم(به مناسبت این که دایی کمسالتری نیز داشتیم) رفته بودم، ایشان عادت داشتند کفش میهمانها را جفت میکردند من خم شدم کفشم را با عجله برداشتم چشمم به ساق پای دایی جان که از زیر دشداشه بیرون آمده بود افتاد، عضلات آب شده بود، پایی به شدت نحیف آن جسم فربه را چطور حمل میکرد؟!
بله دایی ما در ۵۷سالگی فوت کرد، ایشان برای کنترل قند خون به دوا و دکتر چندان عقیده نداشت و از طریق عطاری و نسخههای سنتی سعی در کنترل قند خون خود مینمود.
👤@Ellinne