"خانه‌ اسم‌ من‌ است‌"

خانه‌های‌ ما 

هنگامی‌ كه‌ داخل‌ خانه‌های‌
ناشناخته‌امان‌ می‌شویم،
در چهاردیواری‌ سُست‌
و تاریك‌ و حمایتگرمان‌ تنها هستیم‌
و چراغ‌ها را خاموش‌ می‌كنیم‌
می‌افتیم‌ روی‌ تخت‌ استخوان‌ بر استخوان.
همسایه‌ها، آن‌ پیرزن‌ كه‌ مرا می‌شناسد
به‌ درونم‌ نگاه‌ می‌كند
و من‌ در سرزمینی‌
دیگر بیدار می‌شوم، كه‌ دیگر
شمال‌ و جنوب‌ نیست.
در خواب، با هم‌ هستیم‌
مانند بارش‌ برف،
همهِ‌ ما،
همه.
 
لیندا هوگان

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment