✳️ فرق جان بخشی و تشخیص

در استعاره مکنیه تخییلیه مشبه به متروک در اکثر موارد انسان است و به اصطلاح استعاره، انسان مدارانه است.

غربیان به این نوع استعاره‌ پرسونیفیکاسیون می گویند که درفارسی به تشخیص ترجمه شده است و می توان به ان انسان وارگی یا انسان انگاری گفت.

در استعاره گاهی مشبه به محذوف حیوان است و به اصطلاح استعاره جانور مدارانه است و می توان به ان جاندار انگاری گفت مثل چنگال مرگ ؛ این نوع را می توان با تسامح تشخیص یاپرسونیفیکاسیون قلمداد کرد.
اما گاهی ممکن است مشبه به اصلا غیر ذی روح باشد که در این صورت اطلاق تشخیص بران صحیح نیست

باغ ما در طرف سایه دانایی بود

یا

سلام ای شب معصوم

ایا می توان گفت که شب را به انسانی تشبیه کرده که معصوم است. این از نظر قواعد علم بیان اشکالی ندارد ولی بدیهی است شخص از صمیم دل ان را نمی پذیرد در این گونه موارد بهتر است که بگوییم خود شب جاندار انگاری مستقل انگاشته شده است که می توان فی المثل معصوم باشد.

مثال دیگر:

به ایوان می روم و انگشتانم را
بر پوست کشیده شب می کشم

این که بگوییم شب به انسانی تشبیه شده که پوست دارد به دل نمی نشیند.

یا

پرده ها از بغضی پنهان سرشارند که جان بخشی شده است به جای جاندار انگاری اصطلاح آمینیسم را به کار می بریم .

برگرفته از کتاب بیان دکتر شمیسا

❇️ سهیلا محسنی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan