🖋 بپرهیز از خون‌ها و خونریزی‌های به ناحق. زیرا هیچ چیز، بیش از خونریزی به ناحق، موجب کیفر خداوند نشود و بازخواستش را سبب نگردد و نعمتش را به زوال نکشد و رشتۀ عمر را نبرد. خداوند سبحان، چون در روز حساب به داوری در میان مردم پردازد، نخستین داوری او دربارۀ خون‌هایی است که مردم از یکدیگر ریخته‌اند. پس مباد که حکومت خود را با ریختن خون حرام تقویت کنی، زیرا ریختن چنان خونی نه تنها حکومت را ناتوان و سست سازد، بلکه آن را از میان برمی‌دارد یا به دیگران می‌سپارد. ... اگر به خطایی دچار گشتی و کسی را کشتی با تازیانه‌ات، یا شمشیرت، یا دستت در عقوبت از حد گذرانید یا به مشت زدن و یا بالاتر از آن، به ناخواسته، مرتکب قتلی شدی، نباید گردنکشی و غرورِ قدرتِ تو مانع آید که خونبهای مقتول را به خانواده‌اش بپردازی.

📝 بخشی از نامۀ علی‌ابن ابی‌طالب به مالک اشتر نخعی، در هنگام سپردن فرمانروایی مصر به او 📝

@philosophycafe

Comments

Be the first to add a comment