زن چهل ‌و چهارساله‌ای که پزشک مسئول و با وجدانی بود، یک روز بعدازظهر هنگام دعوا با همسرش کنترل از دستش خارج شد و ظرف‌ها را به سمت دیوار پرت کرد. وقتی دو روز بعد از این ماجرا به من مراجعه کرد به نظر می‌رسید شدیداً افسرده است و احساس گناه می‌کند.
می‌خواستم به او دلداری بدهم و گفتم اینکه آدم گاهی کنترلش را از دست بدهد فاجعه نیست. ولی حرف مرا قطع کرد و گفت،
نه من احساس گناه نمی‌کنم، ولی پشیمانم که چرا تا چهل ‌و چهارسالگی صبر کردم تا احساسات واقعی‌ام را نشان دهم.






"دژخیم عشق"
اروین دی یالوم
@Renaissancetranslste

Comments

Be the first to add a comment