برای مثال فردی به نام بهرام تنها نشسته است و پیش خودش به رفتار خودش می اندیشد ولی خودش را به صورت سوم شخص مفرد مورد خطاب قرار می دهد « بهرام چطور به خودش قبولاند که بیش از حد رفتار نادرست را انجام دهد » او با این روش انتقاد از خود، فرصت کوچکی ایجاد می کند تا کمی از زاویه دید خودش، فاصله بگیرد و با وابستگی عاطفی کمتری، رفتار خودش را بررسی و قضاوت کند.
آدمها اگر موقع بازبینی یک مسئله یا مشکل یا اختلاف، از حس و تعصب خود کمی فاصله بگیرند این فرصت را می یابند تا به تصمیم و نگاه همه جانبه تر دست یابند.
ما انسانها با هر سطحی از شعور و تجربه و دانش، محدودیت هایی که به طور ژنتیک در وجود فیزیکی ما تعبیه شده است را نمی پذیریم و به هر شکل ممکن سعی می کنیم انکار کنیم که خطاپذیر هستیم.
تحقیقات دیگر نشان داده است فاصله گیری از خود و تمرین گفتگو با خود از زاویه نگاه یک نفر دیگر به افزایش خردمندی و پرهیز از خودبزرگ بینی منجر می شود.
https://aeon.co/ideas/why-speaking-to-yourself-in-the-third-person-makes-you-wiserhttps://www.healthline.com/health/mental-health/self-talk#switch-gearsThis is an adaptation of an article originally published by The British Psychological Society’s Research Digest.