انحنای وقت
آسمان گل داد
به وقت بودنت
و چشم شوق حضورت را گریست
چه سبز بود آغوشت
چه آبی بود چشمانت
و چقدر سفید بود حضورت
هفدهم آبان ۱۴۰۰
بهاره قادری
Comments
Be the first to add a comment
