ایران در وسط دوزخ خاورمیانه چه باید بکند؟
"خردمندانه‌تر آن است که ایران در مواجهه با خاورمیانه بر مسائلی تمرکز کند که تاثیر مستقیم بر امنیت و منافع اقتصادی حیاتی‌اش دارد. این رویکرد ایران را بر عراق و خلیج فارس متمرکز می‌کند. واضح است که به دلیل روابط پُرآشوب دو کشور در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۲۰۰۳ ایران نمی‌تواند نسبت به تحولات سیاسی عراق بی‌تفاوت باشد. در خلیج فارس نیز ایران نباید در حل اختلافات میان کشورهای عربی حوزه آن خلیج ورود پیدا کند٬ مگر زمانی که توسط یکی از آن کشورها چنین درخواستی را دریافت کرده باشد.
به طور کلی ایران باید دریابد که شرایط ژئوپلتیکی و تنهایی‌های ذاتی فرهنگی‌اش این را می‌طلبد که هیچ گاه به آغوش یکی از طرف‌های درگیر در اختلافات منطقه‌ای نرود. برای توازن بخشیدن به نیروهای منطقه‌ای ایران باید روابط خویش را با کشورهای خارج از منطقه خویش چه در اروپا و چه در آسیا گسترش دهد. منافع منطقه‌ای ایران به بهترین نحو تامین خواهد شد اگر آن کشور با تمامی قدرت‌های اصلی ارتباطی سازنده داشته باشد. به طور قطع ایران نباید هیچ حرکتی انجام دهد که یادآور جنگ‌های صلیبی بوده و فراتر از توان دستیابی ذاتی‌اش باشد.
آخرین شاه ایران بهای گزافی برای کاریکاتور چنین رفتاری پرداخت و جمهوری اسلامی نیز برای پیگیری حقیقی چنین مواجهاتی مجبور به پرداخت هزینه‌های خسارت‌باری خواهد شد. رهبران حکومت جمهوری اسلامی انتخابی مهم در پیش دارند. آن‌ها می‌توانند بینش آن را داشته باشند که در نهایت متوجه محدودیت‌های فرهنگی و ژئوپلتیک ایران شوند و سیاستهای حکومتی را متعاقب آن محدودیت‌ها تنظیم کنند. در غیر این صورت و با انتخاب سیاستهای غلط کشور فرسوده خواهد شد و با تداوم رویکردهای غیرواقع‌گرایانه و مبتنی بر ایدئولوژی ایران به استقبال مواجهات نظامی‌ای خواهد رفت که پیش‌تر از آن قابل اجتناب بوده است".
گفته بانوی فرهیخته شیرین هانتر من را یاد آن سخن مشهور داریوش همایون فقید انداخت که ایران باید خود را از منجلاب خاورمیانه بیرون بکشد، حرف به شدت قابل تاملی است، جهان خاورمیانه جهان ما نبوده و نیست و نخواهد بود، والله اعلم.
https://bit.ly/3cjnEAN
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
"خردمندانه‌تر آن است که ایران در مواجهه با خاورمیانه بر مسائلی تمرکز کند که تاثیر مستقیم بر امنیت و منافع اقتصادی حیاتی‌اش دارد. این رویکرد ایران را بر عراق و خلیج فارس متمرکز می‌کند. واضح است که به دلیل روابط پُرآشوب دو کشور در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۲۰۰۳ ایران نمی‌تواند نسبت به تحولات سیاسی عراق بی‌تفاوت باشد. در خلیج فارس نیز ایران نباید در حل اختلافات میان کشورهای عربی حوزه آن خلیج ورود پیدا کند٬ مگر زمانی که توسط یکی از آن کشورها چنین درخواستی را دریافت کرده باشد.
به طور کلی ایران باید دریابد که شرایط ژئوپلتیکی و تنهایی‌های ذاتی فرهنگی‌اش این را می‌طلبد که هیچ گاه به آغوش یکی از طرف‌های درگیر در اختلافات منطقه‌ای نرود. برای توازن بخشیدن به نیروهای منطقه‌ای ایران باید روابط خویش را با کشورهای خارج از منطقه خویش چه در اروپا و چه در آسیا گسترش دهد. منافع منطقه‌ای ایران به بهترین نحو تامین خواهد شد اگر آن کشور با تمامی قدرت‌های اصلی ارتباطی سازنده داشته باشد. به طور قطع ایران نباید هیچ حرکتی انجام دهد که یادآور جنگ‌های صلیبی بوده و فراتر از توان دستیابی ذاتی‌اش باشد.
آخرین شاه ایران بهای گزافی برای کاریکاتور چنین رفتاری پرداخت و جمهوری اسلامی نیز برای پیگیری حقیقی چنین مواجهاتی مجبور به پرداخت هزینه‌های خسارت‌باری خواهد شد. رهبران حکومت جمهوری اسلامی انتخابی مهم در پیش دارند. آن‌ها می‌توانند بینش آن را داشته باشند که در نهایت متوجه محدودیت‌های فرهنگی و ژئوپلتیک ایران شوند و سیاستهای حکومتی را متعاقب آن محدودیت‌ها تنظیم کنند. در غیر این صورت و با انتخاب سیاستهای غلط کشور فرسوده خواهد شد و با تداوم رویکردهای غیرواقع‌گرایانه و مبتنی بر ایدئولوژی ایران به استقبال مواجهات نظامی‌ای خواهد رفت که پیش‌تر از آن قابل اجتناب بوده است".
گفته بانوی فرهیخته شیرین هانتر من را یاد آن سخن مشهور داریوش همایون فقید انداخت که ایران باید خود را از منجلاب خاورمیانه بیرون بکشد، حرف به شدت قابل تاملی است، جهان خاورمیانه جهان ما نبوده و نیست و نخواهد بود، والله اعلم.
https://bit.ly/3cjnEAN
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel
6 comments
Log in to comment
دو پیش گویی مطلقی که نموده اید
نمی دانم که آیا باید به دلیل جایگاه علمی جنابعالی متعجب شوم و یا به دلایل پشتیبانی تان از اندیشه و ایدئولوژی سیاسی خاصی، آنرا بدیهی بدانم؟! نمی دانم
پیشگویی مطلق خدایگانگی اولتان: از کجا می دانید که محمد رضاشاه ، آخرین شاه ایران است؟
پیشگویی دوم : هراس افکنی غیر مستقیم در مردم درباره مواجهه نظامی در صورت عدم تغییر سیاستهای نظام جمهوری اسلامی
یا اینجانب اشتباه می کنم؟
شیرین هانتر در سایت دنیای اقتصاد به تاریخ ۱۳۹۵/۱۲/۱۹: مخمصه‌های ژئوپلیتیک ایران
و پیامدهای آن
https://donya-e-eqtesad.com/ بخش-خبر-64/1094162-مخمصه-های-ژئوپلیتیک-ایران-پیامدهای-آن
چندی پیش هم خانم هانتر در مقاله‌ای (به زبان
انگلیسی) به شدت این ارزیابی را که جمهوری اسلامی در تلاش برای احیای هژمونی صفویه
می‌باشد را رد کرد تا به نوعی نشان دهد هنوز ایشان نسبت به چنین تحلیل‌هایی از سوی
اتاق‌های فکر امریکا، حساس و نگران می‌باشد. اگر به گذشته هم برگردیم هنری کیسینجر مرتب نسبت به خطر احیای
امپراتوری ایران به طور مکرر هشدار می‌دهد به نحوی که ، کسینجر خطر احیای امپراتوری
ایران ( حالا لابد از نوع صفوی و نه باستانی) را از خطر داعش بسیار جدی‌ترو قابل
تمرکزتر ارزیابی کرده بود.! از سویی یکی از مهم‌ترین مشکلات غرب با محمدرضاشاه
پهلوی همان تلاش شاه فقید برای کسب یک هژمونی منطقه‌ای برای ایران بوده است.