چنین‌ست رسمِ سرایِ فریب
گهی با فرازست و گه با نشیب

ازو شادْمانی و زو مُستمند
گهی بر زمینْ گه بر اَبرِ بلند

ابا آن‌که از مرگْ خود چاره نیست
رهِ خواهش و پرسش و پاره نیست

ز مادرْ همهْ مرگ را زاده‌ایم
به بی‌کام گردن بدو داده‌ایم

کس از گردشِ آسْمان نگذرد
وگر بر زمینْ پیل را بشکرد

#فردوسی_بزرگ
@flith

Comments

Be the first to add a comment