در سال ۵۷ اکثر مردم و حتی انقلابیون، خمینی را نمی‌شناختند و به جرأت می‌توانم بگویم حتی نامش را هم نشنیده بودند. اما از دی‌ماه ۵۶، پس از چاپ مقاله‌ای در روزنامه اطلاعات و تظاهرات طلاب در قم، نام خمینی بر سر زبان‌ها افتاد و همه گروه‌های سیاسی — جبهه ملی، مصدقی ها، چپ‌ها، چریک‌ها و تروریست‌ها، مجاهدین، توده‌ای‌ها، روشنفکرنما‌ها و غیره — بدون هیچ شرط و شروطی به دنبال یک آخوند بی‌سواد شپشو به نام خمینی افتادند!!!

باور کنید تا زمانی که خمینی به ایران نیامده بود و با آن لهجه دهاتی در بهشت زهرا سخنرانی نکرده بود، ما حتی طرز حرف زدنش را هم نشنیده بودیم.

یعنی می‌خواهم بگویم همین مادرقحبه‌هایی که امروز با شنیدن شعار مردم داخل ایران و نام پهلوی، کون‌شان را کج می‌کنند و دماغ‌شان را بالا می‌گیرند، در سال‌های ۵۶-۵۷ بدون هیچ شناختی، بدون هیچ آگاهی و بدون هیچ مقبولیتی از طرف مردم، به دنبال خمینی افتادند.

چرا؟

چون این افراد با آخوندها بیشتر احساس همذات‌پنداری دارند تا با یک فرد متجدد و لیبرال‌منش مثل شاهزاده.

🔗 Robert (@mollah)

#اتحاد_ملی_ایران 🤝
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇
@OmidIranAzad

Comments

Be the first to add a comment