در سیاست قانون نانوشته ای وجود دارد که اگر رژیمی در لبه پرتگاه قرار گرفت و امکان انفجار بزرگ مردمی برای سقوط نظام شکل گرفت باید سران آن نظام یا جداشدگان دروغین از آن نظام با دستان خود جرقه های کوچکی را تشکیل دهند تا به مرور آن جرقه ها را خاموش کرده و ناامیدی را در دل معترضان گسترش دهند
جرقه های کوچکی مثل اعتراضات صنفی که تنها هر کدام از صنف ها درد خود را فریاد میزنند و با این روند اعتراضاتشان متاسفانه هیچ موفقیت خاصی را کسب نخواهد کرد
نکته مهم : معترضان صنفی اکثریت از بازی اصلاحطلبان بی خبر هستند اما ناخواسته در زمین آن ها بازی میکنند!
برای برهم زدن تمام بازی های جمهوری اسلامی، کافی است صنف ها و همچنین دیگر مردم معترض در یک تجمع کاملا متحد با هدف مشخص یکصدا فریاد زده و حتی دیگر صنف ها و حتی مردم دیگر شهرهایی که سکوت کرده اند را برای اتحاد و به خيابان آمدن فرا بخوانند آن گاه خواهید دید که چه خواهد شد