🚺چرا باید فمینیست باشیم❓
فمینیست یعنی کسی که به برابریِ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی هر دو جنس معتقد است. "فمینیست‌بودن" یک ارزش است، چرا که عدالت یک ارزش است. فمینیسم در راستای عدالت عمل می‌کند. پس دلیلی ندارد که از فمینیست‌بودن بترسیم؛ همان‌قدر که دلیلی ندارد از عادل‌بودن بترسیم.
امّا ترس هدیهٔ جامعه به زن‌هاست! ترس از پذیرفته‌نشدن، ترس از دوست‌داشتنی نبودن، ترس از مسخره‌شدن، ترس از ازدواج‌نکردن، ترس از بچه‌دار نشدن، ترس و ترس و ترس... و در نهایت ترس از زن‌بودن. "فمینیسم" مخالف هرگونه برتری‌ست و برخلاف تصور خیلی‌ها، سعی در بزرگ‌نماییِ زن‌ها ندارد، بلکه به برابریِ اجتماعی و اقتصادی و سیاسی هر دو جنس معتقد است؛ یعنی ابتدایی‌ترین نشانهٔ متمدّن‌بودن‌مان!
امّا جامعه با رفتاری که نسبت به زن‌ها دارد، فردیّت‌شان را از آن‌ها می‌گیرد. دخترها از همان دوران کودکی با "بکن" و "نکن"هایی که به آن‌ها تحمیل می‌شود، "جنس دوّم" بودن را می‌پذیرند؛ این که نسبت به پسرها حقیرترند و ارزش کمتری دارند! و امروزه این جنسِ دوّم‌بودنِ زن‌ها، به شکلی نهادینه شده.
هنوز هم در خیلی از دادگاه‌ها، زن را نصف مرد حساب می‌آورند! و این دامن‌زدن به حقیر بودنِ زن‌ها، جلوه‌های متفاوتی دارد؛ حتی در فحش‌هایی که ردوبدل می‌شود، ردّی از زن و زنانگی به چشم می‌خورد.
امّا باید در مقابل همهٔ این مسائل ایستاد؛ چرا که اگر مردم به برده‌داری هم تن می‌دادند و از جایی به بعد برای براندازیِ آن تلاش نمی‌کردند، بی‌شک برده‌داری هنوز هم جزو فرهنگ بود.
📚از کتاب:همه باید فمینیست باشیم
چیماندا انگوزی ادیشی
======================
📍چیما ماندا انگزی آدیشی فعال حقوق زنان، سخنران و نویسنده‌ی نیجریایی در سال 1977 به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در رشته‌ی داروسازی ادامه داد. کارشناسی ارشد را در رشته‌ی نویسندگی خلاق گرفت و کارشناسی ارشد دیگری در رشته‌ی مطالعات آفریقا اخذ کرد. او نویسنده‌ی داستان کوتاه و کتاب‌های غیرداستانی است و در کنفرانس‌های متعددی در سراسر جهان سخنرانی کرده است. آدیشی با کتاب «نیمی از یک خورشید زرد» در سال 2007 به شهرت رسید و جایزه‌ی ادبیات داستانی زنان را از آن خود کرد. آثار او به بیش از سی زبان ترجمه شده است و انتشارات معتبری نظیر نیویورکر، گرانتا و فاینانشیال تایمز کتاب‌های او را به چاپ رسانده است.
📚: کتاب ما همه باید فمینیست باشیم، پر‌فروش‌ترین کتاب آمازون در حوزۀ مطالعات عمومی جنسیتی نیز است. انسانیت خارج از بحث جنسیت، مقوله‌ای زیبا و پر از باورهای تازه شکفته است که باید با یکدلی و اتحاد هم زن و هم مرد به ثمر بنشیند. سال‌هاست که جنگ، جدایی، نژادپرستی، خودخواهی و فاصله‌ی طبقاتی، بشریت را به سمت و سوی تهاجم و زندگی‌ای فارغ از انسانیت سوق داده است. در این میان، تحقیر جنس مؤنث و یا بالعکس، کمکی به شرایط دنیا و صد البته به انسانیت نخواهد کرد که هیچ، شرایط را اسفبارتر و غیرقابل‌تحمل‌تر هم می‌کند. زن بودن و یا مرد بودن هرگز نمی‌تواند انسان بودن را زیر سؤال ببرد. اگر قرار است زنی مادر باشد و سرمنشا عشق و مهر و لطافت و رشد دهنده‌ی نسل‌ها، در کنارش حتماً می‌باید مردی باشد از جنس نور و صفا تا در کنار او نسلی تازه شروع به رشد و بالندگی بکند. نگاهی دقیق‌تر به تاریخ نشان می‌دهد که هر جا صحبت از تبعیض و تحقیر یکی از دو جنس پیش آمده است به دنبالش ویرانی و هرج و مرج و صد البته شورش و عصیان هم بوده و اوضاع اجتماع و روابط انسانی رو به زوال نهاده است
@cafe_andishe95
فمینیست یعنی کسی که به برابریِ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی هر دو جنس معتقد است. "فمینیست‌بودن" یک ارزش است، چرا که عدالت یک ارزش است. فمینیسم در راستای عدالت عمل می‌کند. پس دلیلی ندارد که از فمینیست‌بودن بترسیم؛ همان‌قدر که دلیلی ندارد از عادل‌بودن بترسیم.
امّا ترس هدیهٔ جامعه به زن‌هاست! ترس از پذیرفته‌نشدن، ترس از دوست‌داشتنی نبودن، ترس از مسخره‌شدن، ترس از ازدواج‌نکردن، ترس از بچه‌دار نشدن، ترس و ترس و ترس... و در نهایت ترس از زن‌بودن. "فمینیسم" مخالف هرگونه برتری‌ست و برخلاف تصور خیلی‌ها، سعی در بزرگ‌نماییِ زن‌ها ندارد، بلکه به برابریِ اجتماعی و اقتصادی و سیاسی هر دو جنس معتقد است؛ یعنی ابتدایی‌ترین نشانهٔ متمدّن‌بودن‌مان!
امّا جامعه با رفتاری که نسبت به زن‌ها دارد، فردیّت‌شان را از آن‌ها می‌گیرد. دخترها از همان دوران کودکی با "بکن" و "نکن"هایی که به آن‌ها تحمیل می‌شود، "جنس دوّم" بودن را می‌پذیرند؛ این که نسبت به پسرها حقیرترند و ارزش کمتری دارند! و امروزه این جنسِ دوّم‌بودنِ زن‌ها، به شکلی نهادینه شده.
هنوز هم در خیلی از دادگاه‌ها، زن را نصف مرد حساب می‌آورند! و این دامن‌زدن به حقیر بودنِ زن‌ها، جلوه‌های متفاوتی دارد؛ حتی در فحش‌هایی که ردوبدل می‌شود، ردّی از زن و زنانگی به چشم می‌خورد.
امّا باید در مقابل همهٔ این مسائل ایستاد؛ چرا که اگر مردم به برده‌داری هم تن می‌دادند و از جایی به بعد برای براندازیِ آن تلاش نمی‌کردند، بی‌شک برده‌داری هنوز هم جزو فرهنگ بود.
📚از کتاب:همه باید فمینیست باشیم
چیماندا انگوزی ادیشی
======================
📍چیما ماندا انگزی آدیشی فعال حقوق زنان، سخنران و نویسنده‌ی نیجریایی در سال 1977 به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در رشته‌ی داروسازی ادامه داد. کارشناسی ارشد را در رشته‌ی نویسندگی خلاق گرفت و کارشناسی ارشد دیگری در رشته‌ی مطالعات آفریقا اخذ کرد. او نویسنده‌ی داستان کوتاه و کتاب‌های غیرداستانی است و در کنفرانس‌های متعددی در سراسر جهان سخنرانی کرده است. آدیشی با کتاب «نیمی از یک خورشید زرد» در سال 2007 به شهرت رسید و جایزه‌ی ادبیات داستانی زنان را از آن خود کرد. آثار او به بیش از سی زبان ترجمه شده است و انتشارات معتبری نظیر نیویورکر، گرانتا و فاینانشیال تایمز کتاب‌های او را به چاپ رسانده است.
📚: کتاب ما همه باید فمینیست باشیم، پر‌فروش‌ترین کتاب آمازون در حوزۀ مطالعات عمومی جنسیتی نیز است. انسانیت خارج از بحث جنسیت، مقوله‌ای زیبا و پر از باورهای تازه شکفته است که باید با یکدلی و اتحاد هم زن و هم مرد به ثمر بنشیند. سال‌هاست که جنگ، جدایی، نژادپرستی، خودخواهی و فاصله‌ی طبقاتی، بشریت را به سمت و سوی تهاجم و زندگی‌ای فارغ از انسانیت سوق داده است. در این میان، تحقیر جنس مؤنث و یا بالعکس، کمکی به شرایط دنیا و صد البته به انسانیت نخواهد کرد که هیچ، شرایط را اسفبارتر و غیرقابل‌تحمل‌تر هم می‌کند. زن بودن و یا مرد بودن هرگز نمی‌تواند انسان بودن را زیر سؤال ببرد. اگر قرار است زنی مادر باشد و سرمنشا عشق و مهر و لطافت و رشد دهنده‌ی نسل‌ها، در کنارش حتماً می‌باید مردی باشد از جنس نور و صفا تا در کنار او نسلی تازه شروع به رشد و بالندگی بکند. نگاهی دقیق‌تر به تاریخ نشان می‌دهد که هر جا صحبت از تبعیض و تحقیر یکی از دو جنس پیش آمده است به دنبالش ویرانی و هرج و مرج و صد البته شورش و عصیان هم بوده و اوضاع اجتماع و روابط انسانی رو به زوال نهاده است
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment