🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤
آب‌های سطحی نعمت بی بدیل خداوند به هر سرزمین است که با هیچ ثروتی از فولاد گرفته تا پتروشیمی قابل قیاس نیست.
اما تأمل کنیم که آیا ما لایق این نعمت بوده ایم؟ هرجا که توانستند با سدسازی نفس رودخانه ها بریدند، تنها رودخانه قابل کشتی رانی ایران را تبدیل به رودخانه فصلی کرده و تقصیر هم به گردن طبیعت انداختند!!!
زاینده رود، کشف رود، تجن و دهها رودخانه دیگر یا خشک شده، یا با پساب‌های صنعتی و خانگی و بیمارستانی آلوده است و یا با سدسازی های بی امان در حال جان دادن هستند.

تالاب‌ها و دریاچه ها هم دست کمی از رودخانه ها ندارند، قربانی طمع؛ یا خشکانده شدند یا نفس های آخر می کشند.این چه زخمهایی است که بر پیکر این سرزمین نیمه خشک در خطر بحران‌های اقلیمی می زنید؟

مقایسه کنید در سه دهه گذشته چندهزار میلیارد تومان صرف ساختن سدهایی کرده اید که نه تنها حال این سرزمین را خوب نکرده اند بلکه در جاهایی چون فارس وخوزستان چون دمل چرکینی تالاب‌ها و رودها،مزارع و نخلستانها راخشکاندند و مردم را آواره کردند که
اگر نیمی از این پولهادربخش بازیافت فاضلابها سرمایه گذاری می‌شد، حال و روز این کشور این نبود.


🆔 @RuralWomenIssues

Comments

Be the first to add a comment