سند چشم‌انداز ۲۰ساله؛ و زندگی تباه شده ایرانیان
کشوری توسعه یافته با جایگاه نخست اقتصادی در منطقه، مشخصات ایرانی بود که خامنه‌ای ضحاک در سال ۱۳۸۲ در فرمانی با عنوان «سند چشم انداز ۲۰ ساله جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۴» به ابتکار آخوند بی‌بصیرت «اکبر هاشمی رفسنجانی» برای امروز ایران ترسیم کرده بود.
دستوری که با تصویب سند چشم‌انداز ۲۰ساله ابلاغ شد و خامنه‌ای ضحاک از شورای نگهبان خواست تا مصوبات مجلس که با اهداف سند چشم‌انداز منطبق نیستند تایید نشود. زمانی که نرخ دلار در برابر ریال ۹۰۰ تومان و رشد اقتصادی ایران حدود ۷ درصد بود.
مشخصات ایران در سند چشم‌انداز ۲۰ ساله اما چنان فاصله زیادی با واقعیات ایران امروز در سال ۱۴۰۴ دارد که حتی بدون مراجعه به داده‌های اقتصادی و آماری هم می‌توان عمق این فاصله را به راحتی درک کرد.
در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۲ سند چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور به عنوان سیاست‌های کلی ۴ برنامه پنج ساله از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۴۰۴ از سوی خامنه‌ای ضحاک به روسای قوای سه‌گانه و مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شد.
سندی که پس از آن دولت ها موظف شدند که برنامه‌‌های خود را در راستای اهداف این سند تنظیم کنند. در این سند مقرر شد که ایران تا سال ۱۴۰۴ در دو زمینه اقتصادی و علمی و فناوری به جایگاه نخست در منطقه آسیای جنوب غربی شامل ۲۲ کشور رقیب، برسد.
پیشرفت و توسعه در عرصه‌هایی مانند امنیت، سلامت، رفاه، امنیت غذایی، تامین اجتماعی و فرصت‌های برابر از مواردی هستند که در این سند به آنها اشاره شده است.
همه اینها در حالی است که حالا در سال ۱۴۰۴، ایران در ابتدایی‌ترین مسیر توسعه و پایین‌تر از همه کشورهای منطقه و حتی مناطق جنگ‌زده مانده و درجا می‌زند.
رشد اقتصادی مندرج در سند نه تنها محقق نشد که بیش از ۲۰۰ درصد کاهش یافت. میزان سرمایه گذاری خارجی هم محقق نشد و به علاوه بیش از ۸۰ درصد کاهش هم پیدا کرد. علاوه بر این ارزش پول ملی کشور، وسعت سبد غذایی مردم و قیمت اقلام اساسی در سراشیبی بسیار تندتر و با سرعت بیش از پیش در حال پیش‌روی است.
ارزش پول ملی کشور ما با فاصله بالا در مقام بی‌ارزش‌ترین پول کشورهای منطقه جای گرفته است تا جایی که حتی ارزش پول کشورهای جنگ‌زده‌ای مانند افغانستان و سوریه و عراق در جایگاه‌های بالاتری قرار گرفته‌اند.
در سال ۱۳۸۴ حداقل دستمزد ماهانه کارگران ۱۲۲ هزار و ۹۲۰ تومان (با دلار ۹۰۴ تومان، ۱۳۶ دلار) تعیین شد. در سال ۱۴۰۴ این رقم به ۱۰میلیون و ۳۹۹ هزار تومان (با دلار ۱۰۵ هزار تومانی، ۱۰۰ دلار) رسیده است. و این یعنی رشد ۸۰ برابری که حتی از نصف افزایش قیمت بسیاری از کالاهای سرمایه‌ای و مصرفی هم پایین‌تر بوده و از ریزش ارزش پول ملی کشور هم ۴۲درصد عقب‌تر است.
هر کیلو گوشت گوسفندی که در سال ۱۳۸۴ حدود ۵/۶۰۰ قیمت داشت حالا ۱۸۰ برابر شده و بالای ۱میلیون تومان فروخته می‌شود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
کشوری توسعه یافته با جایگاه نخست اقتصادی در منطقه، مشخصات ایرانی بود که خامنه‌ای ضحاک در سال ۱۳۸۲ در فرمانی با عنوان «سند چشم انداز ۲۰ ساله جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۴» به ابتکار آخوند بی‌بصیرت «اکبر هاشمی رفسنجانی» برای امروز ایران ترسیم کرده بود.
دستوری که با تصویب سند چشم‌انداز ۲۰ساله ابلاغ شد و خامنه‌ای ضحاک از شورای نگهبان خواست تا مصوبات مجلس که با اهداف سند چشم‌انداز منطبق نیستند تایید نشود. زمانی که نرخ دلار در برابر ریال ۹۰۰ تومان و رشد اقتصادی ایران حدود ۷ درصد بود.
مشخصات ایران در سند چشم‌انداز ۲۰ ساله اما چنان فاصله زیادی با واقعیات ایران امروز در سال ۱۴۰۴ دارد که حتی بدون مراجعه به داده‌های اقتصادی و آماری هم می‌توان عمق این فاصله را به راحتی درک کرد.
در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۲ سند چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور به عنوان سیاست‌های کلی ۴ برنامه پنج ساله از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۴۰۴ از سوی خامنه‌ای ضحاک به روسای قوای سه‌گانه و مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شد.
سندی که پس از آن دولت ها موظف شدند که برنامه‌‌های خود را در راستای اهداف این سند تنظیم کنند. در این سند مقرر شد که ایران تا سال ۱۴۰۴ در دو زمینه اقتصادی و علمی و فناوری به جایگاه نخست در منطقه آسیای جنوب غربی شامل ۲۲ کشور رقیب، برسد.
پیشرفت و توسعه در عرصه‌هایی مانند امنیت، سلامت، رفاه، امنیت غذایی، تامین اجتماعی و فرصت‌های برابر از مواردی هستند که در این سند به آنها اشاره شده است.
همه اینها در حالی است که حالا در سال ۱۴۰۴، ایران در ابتدایی‌ترین مسیر توسعه و پایین‌تر از همه کشورهای منطقه و حتی مناطق جنگ‌زده مانده و درجا می‌زند.
رشد اقتصادی مندرج در سند نه تنها محقق نشد که بیش از ۲۰۰ درصد کاهش یافت. میزان سرمایه گذاری خارجی هم محقق نشد و به علاوه بیش از ۸۰ درصد کاهش هم پیدا کرد. علاوه بر این ارزش پول ملی کشور، وسعت سبد غذایی مردم و قیمت اقلام اساسی در سراشیبی بسیار تندتر و با سرعت بیش از پیش در حال پیش‌روی است.
ارزش پول ملی کشور ما با فاصله بالا در مقام بی‌ارزش‌ترین پول کشورهای منطقه جای گرفته است تا جایی که حتی ارزش پول کشورهای جنگ‌زده‌ای مانند افغانستان و سوریه و عراق در جایگاه‌های بالاتری قرار گرفته‌اند.
در سال ۱۳۸۴ حداقل دستمزد ماهانه کارگران ۱۲۲ هزار و ۹۲۰ تومان (با دلار ۹۰۴ تومان، ۱۳۶ دلار) تعیین شد. در سال ۱۴۰۴ این رقم به ۱۰میلیون و ۳۹۹ هزار تومان (با دلار ۱۰۵ هزار تومانی، ۱۰۰ دلار) رسیده است. و این یعنی رشد ۸۰ برابری که حتی از نصف افزایش قیمت بسیاری از کالاهای سرمایه‌ای و مصرفی هم پایین‌تر بوده و از ریزش ارزش پول ملی کشور هم ۴۲درصد عقب‌تر است.
هر کیلو گوشت گوسفندی که در سال ۱۳۸۴ حدود ۵/۶۰۰ قیمت داشت حالا ۱۸۰ برابر شده و بالای ۱میلیون تومان فروخته می‌شود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment