دربسیاری ازکشورهای جهان محیط بانان خط مقدم ازافرادجوامع محلی اند. آنها به دلیل شناخت اکوسیستم طبیعی،اجتماعی وفرهنگی وهمچنین به دلیل توان تعامل با مردم و سبک زندگی ورفتارهای محیط زیستی؛ درکنترل رفتارهای تخریبگرایانه ای که اغلب باهدف تأمین معیشت ومراقبت ازخطرصورت می‌گیرد ازیک سو وکمک برای تغییر آن رفتارها باجایگزین های در دسترس که ازطرف دولت‌ها،سازمان‌های جهانی وحامیان محیط زیست ارائه می شود از سوی دیگر، نقش مهمی دارند.
تجربه موفق کنیا درمشارکت جوامع محلی برای نجات حیات وحش وشیرها ازآن جمله است.

یکی ازمهمترین این اهداف آگاهی بخشی وکاهش تبعیضهای جنسیتی و تشویق برای مشارکت دادن زنان در این امور هست،چراکه زنان قابلیت‌های پذیرش سریعتر تغییردارند ومیتوان با بکارگیری و هدایت بویژه در پایداری اکوسیستم‌های گیاهی ازآن استفاده کرد.
امادرایران زنان حتی علیرغم تحصیلات واشتیاق برای خدمت درحوزه محیط بانی پذیرفته نمیشوند.


نادیده گرفتن توانمندی زنان درحفاظت ازمحیط زیست،یک تبعیض آشکار جنسیتی،آن هم درنهادی که خود باید پرچمدارتوسعه پایدار باشد،یک نقص سیستماتیک بی پاسخ است./مهتا بذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues