آیا واقعا می توان تفاوتهای زیست شناختی را با مفهوم عدالت اجتماعی آشتی داد؟
https://t.me/ScientificSkepticism
بی تردید. جان رالز، در نظریه ی معروف خود در باب عدالت، از ما میخواهد مجموعه ای از موجودات خودخواه را در نظر آوریم که میخواهند بر سر یک قرارداد اجتماعی با هم مذاکره کنند. این موجودات اما، از یک چیز خبر ندارند: از اینکه در بدو تولد، چه استعداد یا جایگاهی به ارث خواهند برد به زبان تمثيل - اشباحی که خبر ندارند ماشین هایی که اشغال خواهند کرد، چگونه اند. او معتقد است که جامعه‌ی عادلانه جامعه ای است که این ارواح بی پیکر بپذیرند در آن به دنیا بیایند، علیرغم آنکه میدانند ممکن است ژنهایی نامرغوب و جایگاهی فرو دست نصیبشان شود. اگر موافقید که این تلقى معقولی از عدالت است، و اینکه این موجودات خواهان امنيت اجتماعی بالا و مالیات باز توزیع کننده هستند (چیزی که کمی از انگیزه‌ی آدمها میکاهد اما همگان را در وضعیت بهتری قرار میدهد)، پس شما می توانید از سیاست های عدالت طلبانه‌ی اجتماعی معاصر حمایت کنید حتی اگر معتقد باشید که تفاوت در جایگاه اجتماعی ۱۰۰ درصد ژنتیکی تعیین می شود. سیاست ها، به معنی دقیق کلمه، تابعی است از عدالت، و نه پیام یکسانی و افتراق ناپذیری افراد در حقیقت، وجود همین تفاوتهای ذاتی در توانمندی هاست که سبب شده تا برداشتی که رالز از عدالت اجتماعی به دست می دهد دقتی ویژه و اهمیتی جاو دانه بیابد. اگر ما لوح‌هایی سپید بودیم و اگر یک جامعه تبعیض را برای همیشه ریشه کن میکرد، میشد گفت که فقير لايق جایگاهی است که دارد چرا که حتما خود او تصمیم گرفته کمتر تلاش کند. اما اگر استعداد آدمها با یکدیگر متفاوت باشد، این احتمال وجود دارد که برخی از شهروندان یک جامعه‌ی تهی از تبعیض که با تمام وجود زحمت کشیده‌اند، باز هم خود را در فقر بیابند. این آن بی عدالتی است که، به زعم یک رالزی، باید اصلاح شود، و از قلم می افتد اگر که قادر نباشیم تفاوت در توانایی آدم ها را تشخیص دهیم.
https://t.me/ScientificSkepticism
https://sciphi.persianblog.ir/
لوح سپید
استیون پینکر
https://t.me/ScientificSkepticism
بی تردید. جان رالز، در نظریه ی معروف خود در باب عدالت، از ما میخواهد مجموعه ای از موجودات خودخواه را در نظر آوریم که میخواهند بر سر یک قرارداد اجتماعی با هم مذاکره کنند. این موجودات اما، از یک چیز خبر ندارند: از اینکه در بدو تولد، چه استعداد یا جایگاهی به ارث خواهند برد به زبان تمثيل - اشباحی که خبر ندارند ماشین هایی که اشغال خواهند کرد، چگونه اند. او معتقد است که جامعه‌ی عادلانه جامعه ای است که این ارواح بی پیکر بپذیرند در آن به دنیا بیایند، علیرغم آنکه میدانند ممکن است ژنهایی نامرغوب و جایگاهی فرو دست نصیبشان شود. اگر موافقید که این تلقى معقولی از عدالت است، و اینکه این موجودات خواهان امنيت اجتماعی بالا و مالیات باز توزیع کننده هستند (چیزی که کمی از انگیزه‌ی آدمها میکاهد اما همگان را در وضعیت بهتری قرار میدهد)، پس شما می توانید از سیاست های عدالت طلبانه‌ی اجتماعی معاصر حمایت کنید حتی اگر معتقد باشید که تفاوت در جایگاه اجتماعی ۱۰۰ درصد ژنتیکی تعیین می شود. سیاست ها، به معنی دقیق کلمه، تابعی است از عدالت، و نه پیام یکسانی و افتراق ناپذیری افراد در حقیقت، وجود همین تفاوتهای ذاتی در توانمندی هاست که سبب شده تا برداشتی که رالز از عدالت اجتماعی به دست می دهد دقتی ویژه و اهمیتی جاو دانه بیابد. اگر ما لوح‌هایی سپید بودیم و اگر یک جامعه تبعیض را برای همیشه ریشه کن میکرد، میشد گفت که فقير لايق جایگاهی است که دارد چرا که حتما خود او تصمیم گرفته کمتر تلاش کند. اما اگر استعداد آدمها با یکدیگر متفاوت باشد، این احتمال وجود دارد که برخی از شهروندان یک جامعه‌ی تهی از تبعیض که با تمام وجود زحمت کشیده‌اند، باز هم خود را در فقر بیابند. این آن بی عدالتی است که، به زعم یک رالزی، باید اصلاح شود، و از قلم می افتد اگر که قادر نباشیم تفاوت در توانایی آدم ها را تشخیص دهیم.
https://t.me/ScientificSkepticism
https://sciphi.persianblog.ir/
لوح سپید
استیون پینکر
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment