داستان ملیجک اول و ثانی در دربار ناصرالدین شاه

در ۱۲۳۸ خورشیدی ناصرالدین شاه که به نواحی کردستان سفر کرده بود کودکی یتیم با نام زبیده را میبیند و از او خوشش می‌آید. شاه، زبیده را با خود به تهران آورد و وی را به خواجه‌های حرم سپرد تا امور و تربیت درباری را به او آموزش دهند.

یک سال بعد در ۱۲۳۹ خ ناصرالدین شاه زبیده را به عقد خود درآورد و او را امینه اقدس نامید. امینه اقدس با اینکه باردار نمیشد اما به قدری نزد شاه ارج و قرب داشت که برادرش محمدخان را بعنوان خدمتکار به حرمسرای شاه آورد.

شاه نیز از محمدخان که شخصیتی شوخ‌طبع داشت خوشش آمد و او را موچول خان و ملیجک نامید! لقبی جهت مزحکه و مزاح بیشتر تا محمدخان نیز وظیفه خود را که همان خنداندن شاه بود بداند.

خیلی زود محمدخان، پسرش غلامعلی را نیز که کودکی زشت‌رو و چرک لباس بود به دربار آورد. این پدر و پسر با انجام حرکات سخیف، موجبات خنده و شادی شاه را فراهم میکردند. شاه به قدری از غلامعلی خوشش آمد که او را ملقب به ملیجک ثانی کرد و اختیارات بسیاری به وی داد. به نحوی که بزرگان قاجار اگر درخواستی از شاه داشتند برای برآورده شدن آن به غلامعلی متوسل میشدند!

علاقه و محبت ناصرالدین شاه نسبت به ملیجک سبب شد تا شاه دختر ده ساله‌اش اخترالدوله را به عقد ملیجک درآورد و عنوان امیرتومانی و سردار قشون را به ملیجک اعطا نماید. بدین ترتیب غلامعلی پسرمحمدخان شد داماد شاه و فرمانده کل قشون ایران!

منبع
روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه، محمدحسن صنیع‌الدوله

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment