پاسگاه سیاهکل*
حشراتِ مرده
بر طرَّهِ پنجره میرقصند
و حافظه در جمود گرفته
دود از دریچهی تاریخ رمیده
و ارواحِ زشت و زیبایی میگریزند
میانِ بارانی نزدیک
پیش از آنکه صدا هوشیار شود.
صدای خون
در پسِ کلامی به خشم
کور میکند.
این بی نرمشی تا خمد
میجود و میجوید
با هرچه موشِ کور
و مگسها و پشه!
تا تش بگیرد
و جمجمه منفجر شود حتی
منظره ماندگار است.
دمامدمِ فصول نیست این
توالیِ چشم اندازهای بی بازگشت است**
بی آنکه بازگردد گذشته
چشماندازِ پایداری نیست
با این همه جنازه
بر دستِ پنجره
تماشا ندارد این تش
که سیاوشان گذشتند
عبور کن.
«ا. ز. ل»
* ساختمان اسبق پاسگاه ژاندارمی سیاهکل که در ۱۹ بهمن سال ۱۳۴۹ توسط گروه پارتیزانی که بعدها چریکهای فدایی خلق ایران نام گرفت، تسخیر و خلع سلاح شده بود و تا این سالها باقی مانده است، صبح دوشنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ آتش گرفت و بخشهایی از آن سوخت.
هنوز دلیل این حادثه مشخص نشده!
** اشاره به نقل قولی از امیرپرویز پویان: «تاریخ توالی فصول نیست. توالی چشم اندازهای بی بازگشت است.»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing