بعضی اراذل و اوباش به نیهیلیسم و هیچ انگاری رسیده اند. نیهیلیسم اخلاقی؛ نیهیلیسم فکری....

نیهیلیست چیزی برای از دست دادن ندارد. او از ریسک زندان نمی ترسد. نهایتا به جای خیابان در زندان وول می خورد.
نیهیلیست از ریسک اعدام شدن هم چندان هراسی ندارد. اعدام برای او چند ثانیه دست و پا زدنِ آویزان از طناب است و سپس شکلات پیچ شده داخل کفن رفتن زیر خاک و رها شدن از خماری و سگ دو زدن در پی مواد.
برای ذهن نیهیلیست جهنم و عذابی هم متصور نیست. وحشتی از مرگ‌ندارد. کافی ست صحنه های اعدام بعضی از این متجاوزین و سارقان مسلح را جستجو کنید و ببینید. بعضا کاملا خونسرد پای چوبه دار می روند...


تنها مجازات های بازدارنده برای چنین آدم هایی مجازاتی ست که باعث شود آنان هزار بار آرزوی مرگ کنند... درد ادامه دار داشته باشند. فلسفه بسیاری از حدود از قبیل رج/م و جل/د و صلی/ب و ق ط ه عضو در اسلام همین است؛ هراس افکنی در دل مجرمان‌ بالقوه و داشتن جنبه دردناک تنبیهی و بازدارنده .

در ماجرای مجرمینی از قبیل قاتل خانم الهه حسین نژاد، با چنین مجرمینی روبرو هستیم. مجازات اعدام با طناب دار برای آنان بازدارنده نیست.... که اگر بود این همه هر روزه جنایت های مشابه اتفاق نمی افتاد. بعضی جنایتکاران، خشونتی فراتر از راحت کردن می طلبند.

قاطعیت داشته باشید و این نهادهای حقوق بشری را رها کنید و با خشونت مقدس، امنیت را به مملکت بازگردانید. عمل به نسخه های غربی حقوق بشری، ظلم به الهه حسین نژادهاست...

#الهه_حسین_نژاد
#حقوق_بشر
@zahrdaroo

Comments

Be the first to add a comment