https://x.com/RezaNasri1/status/1752385933209420228?t=Gr3qhQgffOnkNSJaduGq6w&s=35

‏یک نکته بسیار مهم که می‌شود از دعوی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری آموخت این است که تک‌تک اظهارات مقامات یک کشور - اعم از دولتی، نظامی و پارلمانی - در محاکم قضایی بین‌المللی قابل استناد است.

در قضیه اخیر، آنچه باعث شد دیوان استنباط کند ممکن است اسرائیل ناقض «کنوانسیون نسل‌کشی‌» بوده باشد و متعاقب آن «دستور موقت» صادر کند، اظهارات نسنجیده و بی پروایی بود که آفریقای جنوبی از مقامات اسرائیلی گردآوری و به دیوان ارائه کرده بود. به عبارت دیگر، همین اظهارات نسنجیده و خشم‌آلود مقامات اسرائیلی بود که باعث شد دیوان احتمال دهد حکومت اسرائیل «قصد» نسل‌کشی داشته باشند!

از این نکته ظریف‌تر، حتی پاسخی که نماینده اسرائیل در مجمع عمومی سازمان ملل به اتهام نسل‌کشی‌ از جانب آفریقای جنوبی داده بود، مبنایی شد تا دیوان تشخیص دهد میان این دو عضو «کنوانسیون نسل‌کشی‌» Dispute یا اختلافی سر اجرا و تفسیر کنوانسیون وجود داشته و وجود همین اختلاف را «مبنای صلاحیتی» خود قرار دهد!

یعنی حتی پاسخ نسنجیده‌ای که نماینده اسرائیل در صحن علنی مجمع عمومی سازمان ملل به اتهامات آفریقای جنوبی داد خود مبنای احراز صلاحیت دیوان و تقویت موضع آفریقای جنوبی شد.

حال که یک جنگ ترکیبی چند لایه - متشکل از جنگ روانی، جنگ رسانه‌ای و جنگ حقوقی - میان دولت‌های حامی فلسطین و رژیم اسرائیل در جریان است، لازم است مقامات ایران نیز - اعم از دولتی، نظامی و پارلمانی - از هرگونه اظهار نظر عمومی که مورد کارشناسی حقوقی قرار نگرفته خودداری کنند.

سخنان مقامات رسمی یک کشور در صحنه بین‌المللی بار حقوقی دارد! رقبا هم از دستچین کردن اظهاراتی که به نفع‌شان تمام خواهد شد ید طولانی دارند. اجازه دهیم یک صدا از ایران بیرون بیاید!

@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment