✳️ نوزادی درون سبد و شناور در رودخانه
✍ یونس پیرزاده
❇️ قسمت : اول
🔹نوزاد اول: سارگون
«من سارگون، شاه توانا، شاه آگاده، هستم.
مادرم راهبه بود، پدرم را نمی شناختم.
برادران پدرم عاشق کوه ها بودند.
شهر من آزوپیرانو است که در کرانه رود فرات قرار دارد.
مادر راهبه من ، مرا حامله بود، او مرا پنهانی به دنیا آورد.
او مرا در سبدی از چوب راش گذاشت، با قیر سبد را مهر و موم کرد.
او مرا به رودخانه ای انداخت که از بالای سرم بالا نمی آمد،
رودخانه مرا بیرون آورده و به سوی آککی آبکش (ساقی شهر) برد.
آککی در حالی که کوزه خود را در آب فرو می‌برد مرا بیرون آورد.
آککی آبکش، مرا به عنوان پسر خود گرفت و مرا بزرگ کرد.
آککی آبکش، مرا باغبان خود کرد،
زمانی که باغبان بودم، ایشتار (الهه مادر میانرودان) عشق خود را به من ارزانی داشت ( کمک کرد تا پادشاه شهر شوم).
و چهل سال و اندی سلطنت کردم....»
اینها سخنان سارگون بزرگ، شاه آکاد است که در لوح های سومری کشف شده است. با توجه به لوح های گلی یافته شده، وی 2300 سال پیش از میلاد مسیح در منطقه میان رودان عراق پادشاهی می کرده است. مدارک باستان شناسی از قبیل پیکره برنزی، کتیبه های حکاکی شده در سنگ ها حضور چنین شخصیتی را تایید می کند.
🔹نوزاد دوم: داراب
در سرزمین پارس، بهمن ( اردشیر) عاشق دخترش همای چهرزاد شده و با او ازدواج می کند. پس از آنکه بهمن از بارداری همای مطلع می شود از غصه دق کرده و از دنیا می رود اما پیش از مرگ وصیّت می کند که فرزند همای شاه بعدی ایران باشد. همای که نایب السلطنه ایران است حاملگی خود را پنهان کرده و پس از وضع حمل، نوزاد را در صندوقچه ای که با قیر محکم شده بود به همراه مقداری لباس و جواهرات در رودی می اندازد.
گازُر(مردی که به شغل لباس شویی مشغول است) زمانی که در حال شستن لباس مردم در کنار رودخانه بود صندوقچه را مشاهده کرده و آن را از رود می گیرد. گازر کودک را به فرزندی گرفته و بزرگ می کند.
گازر نام کودک را «داراب» می گذارد. داراب پس از آنکه بزرگ می شود مدتی در کنار ناپدری اش به شغل گازری (لباس شویی) می پردازد اما این شغل را در شان خودش ندانسته و در ارتش استخدام می شود. او با رشادتهایی که می کند به مقام بالایی در ارتش می رسد.
همای پسرش داراب را در یک رژه نظامی دیده ، به خاطر شباهتی که به بهمن دارد او را شناخته و داراب را شاه ایران می کند.
عده ای بر این باور هستند که منظور از بهمن، اردشیر دوم هخامنشی است که حدود 300 سال پیش از میلاد مسیح می زیسته است.
🔹نوزاد سوم: موسی
ستاره شناسان به فرعون مصر خبر می دهند که کودکی از قوم اسرائیل، به دنیا آمده که پادشاهی او را نابود خواهد کرد. فرعون دستور قتل عام همه کودکان پسریهودی را می دهد. یک زن یهودی نوزاد تازه به دنیا آمده را در صندوقچه ای گذاشته و به رود نیل می اندازد. کودک توسط همسر فرعون از آب گرفته شده و به فرزندی پذیرفته می شود آنها نام کودک را «موشه» (از آب گرفته) می گذارند. موشه (موسی به گویش عربی) سالها بعد پیامبر بزرگی شده و باعث مرگ فرعون می شود.
هیچ منبع تاریخی زمان زندگی موسی را نشان نمی دهد اما اگر از فرعون را همان رامسس اول بدانیم احتمالا حدود 1400 سال پیش از میلاد می زیسته است.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✍ یونس پیرزاده
❇️ قسمت : اول
🔹نوزاد اول: سارگون
«من سارگون، شاه توانا، شاه آگاده، هستم.
مادرم راهبه بود، پدرم را نمی شناختم.
برادران پدرم عاشق کوه ها بودند.
شهر من آزوپیرانو است که در کرانه رود فرات قرار دارد.
مادر راهبه من ، مرا حامله بود، او مرا پنهانی به دنیا آورد.
او مرا در سبدی از چوب راش گذاشت، با قیر سبد را مهر و موم کرد.
او مرا به رودخانه ای انداخت که از بالای سرم بالا نمی آمد،
رودخانه مرا بیرون آورده و به سوی آککی آبکش (ساقی شهر) برد.
آککی در حالی که کوزه خود را در آب فرو می‌برد مرا بیرون آورد.
آککی آبکش، مرا به عنوان پسر خود گرفت و مرا بزرگ کرد.
آککی آبکش، مرا باغبان خود کرد،
زمانی که باغبان بودم، ایشتار (الهه مادر میانرودان) عشق خود را به من ارزانی داشت ( کمک کرد تا پادشاه شهر شوم).
و چهل سال و اندی سلطنت کردم....»
اینها سخنان سارگون بزرگ، شاه آکاد است که در لوح های سومری کشف شده است. با توجه به لوح های گلی یافته شده، وی 2300 سال پیش از میلاد مسیح در منطقه میان رودان عراق پادشاهی می کرده است. مدارک باستان شناسی از قبیل پیکره برنزی، کتیبه های حکاکی شده در سنگ ها حضور چنین شخصیتی را تایید می کند.
🔹نوزاد دوم: داراب
در سرزمین پارس، بهمن ( اردشیر) عاشق دخترش همای چهرزاد شده و با او ازدواج می کند. پس از آنکه بهمن از بارداری همای مطلع می شود از غصه دق کرده و از دنیا می رود اما پیش از مرگ وصیّت می کند که فرزند همای شاه بعدی ایران باشد. همای که نایب السلطنه ایران است حاملگی خود را پنهان کرده و پس از وضع حمل، نوزاد را در صندوقچه ای که با قیر محکم شده بود به همراه مقداری لباس و جواهرات در رودی می اندازد.
گازُر(مردی که به شغل لباس شویی مشغول است) زمانی که در حال شستن لباس مردم در کنار رودخانه بود صندوقچه را مشاهده کرده و آن را از رود می گیرد. گازر کودک را به فرزندی گرفته و بزرگ می کند.
گازر نام کودک را «داراب» می گذارد. داراب پس از آنکه بزرگ می شود مدتی در کنار ناپدری اش به شغل گازری (لباس شویی) می پردازد اما این شغل را در شان خودش ندانسته و در ارتش استخدام می شود. او با رشادتهایی که می کند به مقام بالایی در ارتش می رسد.
همای پسرش داراب را در یک رژه نظامی دیده ، به خاطر شباهتی که به بهمن دارد او را شناخته و داراب را شاه ایران می کند.
عده ای بر این باور هستند که منظور از بهمن، اردشیر دوم هخامنشی است که حدود 300 سال پیش از میلاد مسیح می زیسته است.
🔹نوزاد سوم: موسی
ستاره شناسان به فرعون مصر خبر می دهند که کودکی از قوم اسرائیل، به دنیا آمده که پادشاهی او را نابود خواهد کرد. فرعون دستور قتل عام همه کودکان پسریهودی را می دهد. یک زن یهودی نوزاد تازه به دنیا آمده را در صندوقچه ای گذاشته و به رود نیل می اندازد. کودک توسط همسر فرعون از آب گرفته شده و به فرزندی پذیرفته می شود آنها نام کودک را «موشه» (از آب گرفته) می گذارند. موشه (موسی به گویش عربی) سالها بعد پیامبر بزرگی شده و باعث مرگ فرعون می شود.
هیچ منبع تاریخی زمان زندگی موسی را نشان نمی دهد اما اگر از فرعون را همان رامسس اول بدانیم احتمالا حدود 1400 سال پیش از میلاد می زیسته است.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment