دستِ مرا بگیر و به پا خیز...
دیوانه‌وار، تا که برقصیم...
با این درختِ شادِ اقاقی
در روشنای زمزمِ گلهاش،
رقصی چنان میانه‌ی میدان... رها ز نقص...
تا چشمِ آسمان و زمین و زمانیان،
نتواند در این میانه باز شناسد
رقصنده را ز رقص

شفیعی کدکنی
@designmanufacturing