#چارگانی
#رباعی

محوی همدانی رباعی سرای توانای عصر صفوی می گوید:

مـن نـالـه ی آتـشـیـنْ نمی دانستم
من جـان وُ دلِ حَـزینْ نمی دانستم
نَه نامْ به مـن گذاشـتیّ وُ نَه نِشانْ
ای عشقْ تُو را چُنینْ نمی دانستم
****

این رباعی البته پس از رفت و آمد بسیار و دست به دست شدن ها در انتها به دست شاعر اصلی یعنی محوی همدانی رسید . هنوز هم گاهی کسانی سه مصراع می سازند و مصراع چهارم محوی را به آن می افزایند .

رباعی دیگری هم هست با ساختاری کما و بیش یکسان که آنهم به صاحب اصلی اش یعنی کفری تربتی بازگشته است و آن رباعی این است:

چشمی به سحاب همنشین می‌باید
طبعی ز نشاط خشمگین می‌باید
لب بر لب شعله، سینه بر سینه تیغ
آسایش عاشقان چنین می‌باید
(کفری تربتی/ سده ۱۱ ق)

ایرج زبردست از رباعی سرایان معاصر هم یک رباعی دارد با مضمونی مشابه :

من عشق حماسه آفرین می‌خواهم
منصورم و شور آتشین می‌خواهم
لب بر لب مرگ و رقص بر چوبه ی دار
آرامش خویش را چنین می‌خواهم

 بی گمان ایشان در سرودن این رباعی به رباعی کفری تربتی نظر داشته اند.البته شاعر می توانست از رای مفعولی مصراع آخر هم بگذرد و بگوید:
آرامش خویش اینچنین می خواهم.


#سینا_سنجری

T.me/sanjarisina