شین فردریک یک آزمون بازتاب شناختی طراحی کرد که شامل مسئلهی توپ و راکت و دو پرسش دیگر میشد. این پرسشها به این دلیل انتخاب شدند که پاسخی شهودی به ذهن میآورد که هم وسوسهکننده است و هم اشتباه. او تا آن حد پیش رفت که تصمیم گرفت خصوصیات افرادی را که امتیاز کمی در این آزمون کسب کرده بودند بررسی کند - کارکرد نظارتی سیستم ۲ در این افراد ضعیف بود - او متوجه شد این افراد مایلند پاسخ این پرسشها را با نخستین فکری که به ذهنشان میرسد بدهند و تمایلی ندارند تلاش کنند و شهود خود را وارسی کنند. افرادی که به دنبال شهودشان برای حل معما هستند، پیشنهادهای دیگر سیستم ۱ را نیز میپذیرند. این افراد به ویژه تابع امیال آنی و بیتحمل هستند و به دنبال رضایت دیگران. برای مثال، ۶۳٪ از افرادی که پاسخ شهودی دادند، ابراز داشتند حاضرند این ماه ۳۴۰۰ دلار دریافت کنند، تا ۳۸۰۰ دلار در ماه آینده. تنها ۳۷٪ از افرادی که هر سه معما را درست حل کرده بودند، خواستار ماهیانهی کمتر و فوری بودند. از کسانی که در آزمون بازتاب شناختی شرکت کردند، یک سؤال پرسیدند؛ برای تحویلگرفتن یک کتاب سفارشی در بیستوچهار ساعت، چه مبلغی حاضرند بپردازند. افراد امتیاز پایین حاضر به پرداخت مبلغی دو برابر افراد امتیاز بالا شدند. یافتههای فردریک به این نکته اشاره میکنند که شخصیتهای نمایش درمانی ما ویژگیهای شخصیتی متفاوتی دارند. سیستم ۱ تابع امیال آنی و شهودی است، سیستم ۲ قابلیت استدلال دارد و محتاط است، گرچه در برخی افراد، تنبل نیز هست. ما این تفاوتهای رفتاری را در همه میتوانیم تشخیص دهیم: برخی افراد مشابهت زیادی به سیستم ۲شان دارند، در حالی که گروه دیگر به سیستم ۱شان نزدیکترند. این آزمون ساده یکی از بهترین شاخصهای تفکر تنبل شناخته شده است.
📘 #تفکر_سریع_و_کند
✍🏻 دانیل کانمن
↔️ فروغ تالوصمدی
📄 ۶۱-۶۲
@SciBookReaderگروه کتابخوانی علمی
👇https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ