‌🔰 این زن همه ماییم
🖋سارا نوری

📍ماجرای زن بندرعباسی را حتما شنیده اید. او زنی 35 ساله، سرپرست خانوار و مادر چند بچه است. در خانه‌ای 10 متری که سقفش با تیر و تخته و مشماع پوشانده شده زندگی میکرده. ماموران شهرداری به خانه آن‌ها حمله می‌کنند و به اسم غیرقانونی بودنش خانه را بر سرشان خراب می‌کنند و در نهایت زن خودسوزی می‌کند. انگار که خودسوزی تیر آخری برای پایان دادن به این زندگی است و کسی هم مقصرش شناخته نمی‌شود.

📍اما این تمام ماجرا نیست طبق گزارش همشهری آنلاین در این اتاقک علاوه بر زنی که دیروز خودسوزی کرد و حالا در بیمارستان بستری است، ۲ زن سرپرست خانوار دیگر هم سکونت داشته‌اند. یعنی در منزل تخریب شده سه زن سرپرست خانوار همراه ۵ فرزند به مدت دو ماه سکونت داشتند. سه تن از فرزندان دانش آموز هستند. شرایط اقتصادی اسفباری دارند و تنها با هزینه یارانه دولتی و کمک همسایگان زندگی خود را می‌گذرانند.

📍این کلیپ یادآور ماجرای «آسیه پناهی» زن ۶۰ساله کرمانشاهی بود که ۳۰ اردیبهشت سال گذشته در گیر و دار جلوگیری از تخریب آلونکش توسط لودرِ ماموران شهرداری کرمانشاه جان باخت.

📍مسئله این است که قانون فقط برای آسیه‌ها و زن بندرعباسی اجرا می‌شود. خانه‌های میلیاردی لواسان که غیرقانونی ساخته شده‌اند، سال‌های سال همچنان باقی مانده‌اند، اما خانه ده متری خارج از شهر که محل زندگی 8 نفر است به اسم غیرقانونی بودن تخریب می‌شود. مسئله این است که اگر دولت نسبت به اعضای جامعه‌اش مسئولیت تامین مسکن می‌داشت، این اتفاق نمی‌افتاد.

📍"طبق اصل 31 قانون اساسی ایران: داشتن مسکن متناسب با نیاز، حق هر فرد و خانواده ایرانی است. دولت موظف است با رعایت اولویت برای آنها که نیازمندترند به خصوص روستانشینان و کارگران زمینه اجرای این اصل را فراهم کند. "

📍اما بعد از همه این ها همان سناریوی تکراری مسئولین که به عیادت می‌روند و وعده و وعیدهای پوچ می‌دهند. همین وعده ها را به دختر آسیه پناهی دادند اما بعد از چند ماه عملی نکرده‌اند. دختر آسیه پناهی در ویدیو شاهین صمدپور می‌گوید " هنوز بعد چندماه هیچکدام از وعده‌هایشان عملی نشده و گفته‌اند که به ما مسکن می‌دهند، اما دروغی بیش نبوده‌است.کل درآمد من و دخترم 215 هزار تومان کمیته امداد است."

📍هنوز دارم به این فکر می کنم که با 215 هزار تومان چگونه می شود یک ماه زندگی کرد؟ و یا اگر گذرتان به بندرعباس خورده باشد، گرمای طاقت فرسا و شرجی شدیدش را می‌شناسید. در سال حدودا دو ماه از سال کولرگازی‌ها خاموش می‌شود و در مابقی سال امکان زندگی بدون کولرگازی قابل تصور نیست و حداقل برای من شدنی نیست. اما خانه زن بندرعباسی را که ببینید هیچ وسیله ای در آن نیست چه برسد به کولرگازی.

خدا می‌داند که اگر این شبکه‌های مجازی هم نبود، هیچوقت آه مظلوم شنیده نمی‌شد.

📍این زنان دقیقا ماییم که وطنمان، خانه‌مان را روی سرمان خراب کرده‌اند و می خواهند از ان بیرونمان کنند. صدای داد و فریاد زن ها و بچه‌ها ماییم که در تمامی این سال ها از فقر فریاد زدیم ، کشته شدیم و نتیجه اش فقر و بدبختی بیشتر بود. کسی حرف آن زنان را نشنید و کسی حرف ما را هم نمی شنود.


🔻صداهای ویدیو (پیوست):
زن بندرعباسی: بسه دیگه، جون بچه هاتون بسه دیگه. ما مرد نداریم اگر داشتیم وضعمان این نبود.
دختر: شما خدا نمی شناسید کثافتا. خدااااا.....



#فرهیختگان، ندای آگاهی

Comments

Be the first to add a comment