ايرانيان از عثمانیان پوشیده دل تر، مکارتر و عیار تر و خود جای کن تر و مزاح گوی ترند، در شکستن پیمان و دروغ آموخته تر باشند، چون بر تملق و چاپلوسی عادت کرده اند در صورتی که طمع منفعتی داشته‌ باشند، به هم شان خود فروتنی به غایت نمایند.

اگر آنان عهدی و شرطی تحریرا و تقریرا کرده باشند، در صورت عدم ایمنی از مجازات و بیم گزند به نقض آن مبادرت کنند. اگر مطمئن باشند که دیگری نمی بیند بی خدشه و خراش درون و بی حکاکی قلب آنچه توان بکنند.

همچنان اگر بدانند که در محضر عدالت کسی او را تعرض نتواند از سرقت باکی ندارند.

📕 سفرنامه‌ی اولیویه
در عهد آغامحمدخان قاجار

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment