این دیالوگِ جک لمون فقط یک دیالوگ ساده نیست؛ صدای خفه‌شده‌ی هزاران پدر و مادری است که در جستجوی حقیقت، راهروهای سردِ بازداشتگاه‌ها و لیست‌های بی‌نام‌ونشان را زیر پا گذاشته‌اند.

فیلم روایتِ واقعیِ جستجوی پدری برای یافتن پسرش در جریان کودتای خونین شیلی است. این قصه چقدر برای ما آشناست؟ چقدر شبیه به اضطرابِ بی‌پایانِ خانواده‌هایی است که از سرنوشت عزیزانشان بی‌خبرند.

«ناپدیدسازی قهری»، سلاحِ حکومتی است که از حقیقت می‌ترسد؛ حکومتی که گمان می‌کند با حذفِ فیزیکیِ معترضان، شعله‌ی انقلاب خاموش می‌شود. اما آنها نمی‌دانند که عشق و دادخواهی، مرز و تاریخ نمی‌شناسد.
نه فراموش می‌کنیم و نه از جستجو دست می‌کشیم. هر نامی که پنهان می‌شود، ستاره‌ای است که در آسمانِ آزادی‌خواهی خواهد درخشید.

@flith