آنجایی!
نشسته چشمت بر در
خواب از تو میپرهیزد
دلشوره داری!
آنجایی!
آبستنِ بغضی تلخ
گویی که بر پیشانی
صد کوره داری!
میبینم
طاقت نداری با من
وداعِ بعد از رفتن!
چشمِ تو روشن!!
بوسیدنت را
فرصت نداد قحطیام
تعمیدم دادند با رنجِ سرسختیام
باور کن امشب
مصلوبِ خوشبختیام!
با مرگِ سُرخم بطلانِ این بازیام
از هر چه گفتم..
هر چه کردم..
راضیام!
گریه نکن!
من!
کابوسِ این قاضیام!
داغم را
چهکس خبر خواهد داد!؟
فقط هراسم این است!
«که» خواهدت گفت!؟
نااهلی دریده این پیراهن
به خونِ من غلتیده..
«چه» خواهدت گفت!؟
آزادم!
و خونبهایم این است!
مکن دریغ از راهم ایمانِ خود را
بیداری!!؟
صدای کِل میآید!!
هر کس عزا پوشیده آبانِ خود را!
بوسیدنت را فرصت نداد قحطیام
تعمیدم دادند با رنجِ سرسختیام
باور کن امشب مصلوبِ خوشبختیام!
با مرگِ سُرخم بطلانِ این بازیام
از هر چه گفتم..
هر چه کردم.. راضیام!
گریه نکن!
«من» کابوسِ این قاضیام!
شاعر: مونا برزويى
آهنگساز و تهيه كننده: مهدى يراحى
طراحى و ويدئو: ايثار جمالى
#آبان_ادامه_دارد #آبان_خونین #فریاد_آبانیم #از_آبان_بگو #آبان_زنده_است #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech