مدارس گران و رویای آموزش رایگان
«در خبرگزاری تسنیم گزارشی از مصاحبه با رتبه‌های برتر کنکور ۹۸ را می‌خواندم. نکته‌ای که تقریبا در میان مصاحبه‌ها عمومیت داشت و برایم جالب بود، پایگاه اجتماعی و فرهنگی خانواده‌های آن‌ها و همین‌طور مدرسه محل تحصیل آن‌ها بود. یکی، پدرش عضو هیئت علمی و مادرش خانه‌دار، دیگری پدرش مهندس و مادرش پزشک و محل تحصیلش مدرسه استعدادهای درخشان فرزانگان امین، و دانش‌آموز اصفهانی هم در میان آن‌هاست که مادرش پزشک و پدرش دارای دکترای قارچ‌شناسی است. دانش‌آموز بیرجندی فارغ‌التحصیل مدرسه استعدادهای درخشان است و تسنیم از خانواده‌اش چیزی ننوشته بود. دانش‌آموز رشتی هم که در دبیرستان فرزانگان درس خوانده اذعان می‌کند که: "مدرسه ما از هر نظر فوق‌العاده بود و هر زمان که نیاز به کمک داشتم، عوامل مدرسه کمک می‌کردند و البته برای هیچ دانش‌آموزی کم نگذاشتند و تبعیض قائل نشدند"».
این نقل‌قول نسبتا طولانی از یک جامعه‌شناس در این‌جا و در آغاز سخن بیان شد تا بتوانیم در این مجال کوتاه گشایشی نسبتا خوب روی بحث نابرابری آموزشی در ایران داشته باشیم؛ بحرانی سخت ژرف که به علت درگیر بودن ایران و جامعه ایرانی با بحران‌های سیاسی کم‌تر به آن پرداخته می‌شود ولی شایسته است که همیشه به هر زبان و از هر مدیوم و رسانه‌ای بیان شود و در بیان آن از هر گونه تعارفی پرهیز شود. بدیهی‌ست که انتخاب نوع مدرسه حق بدیهی والدین است ولی آیا این حق بدیهی از بداهت این حق نیز می‌کاهد که دولت‌ها نباید متولی عمیق‌سازی نابرابری‌ها باشند و بلکه باید برعکس عمل کنند؟
در واقع در ایران مشکل اساسی این است که خود حکومت جمهوری اسلامی متولی اصلی نابرابری آموزشی است و عملا به تبعیض میان دانش‌آموزان دست می‌زند. در واقع این‌جا اساسا قرار نیست گریبان خانواده‌ای که تمایل دارد فرزندش در مدرسه‌ای خصوصی تحصیل کند گرفته شود یا قرار نیست اساسا درباره چرایی تاسیس مدارس خصوصی و پولی پرسشی پرسیده شود. هم تحصیل فرزندان خانواده‌های متمول در مدارس خصوصی حقی غیرقابل سلب است و هم تاسیس مدارس خصوصی حق شهروندان است.
آنچه در این‌جا محل پرسش است روشن است؛ همان‌گونه که نویسنده نشریه «فرهیختگان» در ایران به درستی و جامعیت و ایجاز آن را بیان کرد: «اگر سیاست یک نظام سیاسی عدالت‌محور، ترویج مدارس غیرانتفاعی و خصوصی‌سازی آموزش باشد و برخی عناصر آن سیستم سیاسی در این باره نقش مستقیم داشته باشند، آیا این اتفاق عادلانه است یا خیر؟»
بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Free_Education_In_Iran
#گزارش #آموزش_رایگان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«در خبرگزاری تسنیم گزارشی از مصاحبه با رتبه‌های برتر کنکور ۹۸ را می‌خواندم. نکته‌ای که تقریبا در میان مصاحبه‌ها عمومیت داشت و برایم جالب بود، پایگاه اجتماعی و فرهنگی خانواده‌های آن‌ها و همین‌طور مدرسه محل تحصیل آن‌ها بود. یکی، پدرش عضو هیئت علمی و مادرش خانه‌دار، دیگری پدرش مهندس و مادرش پزشک و محل تحصیلش مدرسه استعدادهای درخشان فرزانگان امین، و دانش‌آموز اصفهانی هم در میان آن‌هاست که مادرش پزشک و پدرش دارای دکترای قارچ‌شناسی است. دانش‌آموز بیرجندی فارغ‌التحصیل مدرسه استعدادهای درخشان است و تسنیم از خانواده‌اش چیزی ننوشته بود. دانش‌آموز رشتی هم که در دبیرستان فرزانگان درس خوانده اذعان می‌کند که: "مدرسه ما از هر نظر فوق‌العاده بود و هر زمان که نیاز به کمک داشتم، عوامل مدرسه کمک می‌کردند و البته برای هیچ دانش‌آموزی کم نگذاشتند و تبعیض قائل نشدند"».
این نقل‌قول نسبتا طولانی از یک جامعه‌شناس در این‌جا و در آغاز سخن بیان شد تا بتوانیم در این مجال کوتاه گشایشی نسبتا خوب روی بحث نابرابری آموزشی در ایران داشته باشیم؛ بحرانی سخت ژرف که به علت درگیر بودن ایران و جامعه ایرانی با بحران‌های سیاسی کم‌تر به آن پرداخته می‌شود ولی شایسته است که همیشه به هر زبان و از هر مدیوم و رسانه‌ای بیان شود و در بیان آن از هر گونه تعارفی پرهیز شود. بدیهی‌ست که انتخاب نوع مدرسه حق بدیهی والدین است ولی آیا این حق بدیهی از بداهت این حق نیز می‌کاهد که دولت‌ها نباید متولی عمیق‌سازی نابرابری‌ها باشند و بلکه باید برعکس عمل کنند؟
در واقع در ایران مشکل اساسی این است که خود حکومت جمهوری اسلامی متولی اصلی نابرابری آموزشی است و عملا به تبعیض میان دانش‌آموزان دست می‌زند. در واقع این‌جا اساسا قرار نیست گریبان خانواده‌ای که تمایل دارد فرزندش در مدرسه‌ای خصوصی تحصیل کند گرفته شود یا قرار نیست اساسا درباره چرایی تاسیس مدارس خصوصی و پولی پرسشی پرسیده شود. هم تحصیل فرزندان خانواده‌های متمول در مدارس خصوصی حقی غیرقابل سلب است و هم تاسیس مدارس خصوصی حق شهروندان است.
آنچه در این‌جا محل پرسش است روشن است؛ همان‌گونه که نویسنده نشریه «فرهیختگان» در ایران به درستی و جامعیت و ایجاز آن را بیان کرد: «اگر سیاست یک نظام سیاسی عدالت‌محور، ترویج مدارس غیرانتفاعی و خصوصی‌سازی آموزش باشد و برخی عناصر آن سیستم سیاسی در این باره نقش مستقیم داشته باشند، آیا این اتفاق عادلانه است یا خیر؟»
بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Free_Education_In_Iran
#گزارش #آموزش_رایگان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment