هربار که سخنرانی‌ سیاسی می ‌شنوم یا سخنرانی ‌های رهبرانمان را می‌خوانم، از این که سال‌ها هیچ حرفی که بار انسانی داشته باشد نشنیده‌‌ام، به وحشت می‌افتم ...

همیشه همان کلمات است که همان دروغ‌ ها را تکرار می ‌کند و این حقیقت که مردم پذیرای آنها هستند، که خشم مردم این دلقک ‌های تو خالی را از بین نبرده است، به نظرم دال بر این واقعیت می ‌نماید که مردم اهمیتی به این که چگونه بر آنها حکومت شود نمی ‌دهند؛ آری راست است، آنها با بخش کاملی از زندگی شان و به اصطلاح «علایق حیاتیشان» بازی می ‌کنند_آری، بازی ...

#آلبر_کامو / یادداشت‌ها ، جلد ۱
ترجمه: خشایار دیهیمی

+ آنها امروز بیشتر این مشکلات را پشت سر گذاشته‌اند.
@designmanufacturing