کاش بی‌توقع بودن را، در کنار مهربانی و محبت کردن یاد بگیریم. آدم‌های این زمانه فراموشی محبت گرفته‌اند، یادشان میرود که شما چقدر برای خندیدنشان از خنده هایتان گذشتید. یادشان میرود که با هر غصه‌شان، شما چند برابر غصه خوردید، دلگرمی‌هایی که موقع غم‌هایشان بی‌حد نثارشان کردید را فراموش می‌کنند. و روزی که محتاج گوشه چشمی محبت از آنها می‌شوید راهشان را کج می‌کنند و جای درک کردن، ترکتان می‌کنند. مهربان باشید و محبت کنید اما بی دریغ و بی توقع...
