چه مردم قابل افتخاری‌اند مردم ایران. مردمی که در عینِ غوطه‌وری در دریای درد و رنج‌های خود، چنان از اندوه همسایه متألّم شده‌اند که گویی خود هیچ محنتی را به دوش نمی‌کِشند. این البته چیزی فراتر از همدردی است؛ آنچه امروز مردم ایران و افغانستان را به هم پیوند داده، رویارویی با شر است. تمام جبههٔ شر با همهٔ قوای رسانه‌ای و نظامی و امنیتی‌اش آن‌سوی این مواجهه صف آراسته است و مردم به ستوه‌آمده از تحقیر و تخفیفِ آن جبهه، با دست‌های همواره خالی‌شان این سو.
‏این مردم دریافته‌اند که کرامت انسانی و رهایی از چنگ شر آنقدر ارجمندند که بتوان برایشان جان داد.

عجیب زاده