«کووید ــ ۱۹ : آغاز قرن بیست و یکم»
نویسنده: ژروم بَشه
ترجمهی: بهروز صفدری
«کروناویروس» آمده است تا آژیر خطر را به صدا درآورد و قطارِ جنونگرفتهی تمدنی را متوقف کند که یکراست به سوی تخریبِ سراسریِ زندگی پیش میرود. آیا اجازه خواهیم داد که این قطار دوباره راه بیفتد!؟ این یعنی بروزِ فاجعههای جدید و بیسابقهای که چهبسا آنچه امروز با آن روبهروییم در مقایسه با آنها بسیار کمرنگ باشد.
ویروسی که اکنون از آن رنج میکشیم، فرستادهی جهان موجودات زنده است، و آمده است تا صورتحسابِ بلایی را که خود مسبباش بودهایم به ما نشان دهد. این جبرِ «آنتروپوسن» است:
در آنچه برای ما پیش میآید مسئولیت انسانی دخیل است. اما دقیقاً مسئولیتِ کی؟ آن سه زمانمندی یادشده اجازه میدهد تا دقیقتر موضوع را مطرح کنیم. در افقِ بلافاصله و کنونی، همهی توجه ما یکسره به ماجرای تکاندهندی تهیبودن انبارهای ماسکِ ایمنی از سالِ ۲۰۰۹ و لاقیدی در آمادهسازیِ آنها به هنگامِ نزدیکشدن اپیدمی معطوف شده است.
متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://barkhatbook.com/ln/w2bx@renaissancetranslate