*مهربانی، نشانه بلوغ است.*
■انسان هایی که در مسیر زندگی به بلوغ عاطفی و فکری و شخصیتی میرسند، خودبخود، در سکوتی خاص قرار میگیرند که لبریز محبت و مهربانی است.
□برای این افراد، قضاوت شدن توسط دیگران، اهمیتی ندارد. زیرا که آنان، نگران تصویر ذهنی دیگران در مورد خودشان نیستند. این افراد از میدان مسابقه خارج شده اند و خود را با دیگران مقایسه نمیکنند، حتی اگر دیگران، آنها را بازنده بدانند برایشان اهمیتی ندارد.

●افراد بالغ، به نقطه ای رسیده اند که فهمیده اند زندگی مثل یک بازی، برای آمدن و نماندن است. آنها فهمیده اند که بهترین مواجهه با زندگی، مهربانی است.

○افراد بالغ در مواجهه با دیگران، به خوبی و زیبایی افراد اشاره میکنند و دیگران، در مقابل افراد بالغ، نسبت به خودشان، احساس خوبی پیدا میکنند.

■افراد بالغ، اگر انتقادی هم میکنند، یک انتقاد عقلانی است و انتقادشان بر اساس تنش و تخریب نیست. افراد بالغ، در صورت نیاز، نظرشان را اعلام میکنند و سعی بر به کرسی نشاندن نظرشان ندارند. میگویند و عبور میکنند و اینکه طرف مقابل، بپذیرد یا نپذیرد، برایشان اهمیتی ندارد.

□افراد بالغ از چسبیدن به سیستمهای فکری و فلسفی، فارغند. آنها، مطالعه میکنند و با دقت، به نظر دیگران توجه میکنند‌ اما بنده ی یک شخص یا یک مکتب نمیشوند. افراد بالغ، از کسی بت نمیسازند. با عدم جدیتی خاص زندگی میکنند که از ژرفای وجودشان آشکار میشود که همان وارستگی است.

●افراد بالغ، هم در زندگی هستند هم جدا از زندگی و به افکار و اشیا و اشخاص، نمیچسبند. افراد بالغ، به رنجهایشان لبخند میزنند و میدانند که زندگی در گذر است. *مهربانی، نشانه بلوغ است