​خیابان ها را باز نگه داریم!

عقیل دغاقله

شکی نیست که کلید حل بحران اعتراض به بی آبی ها در اختیار دولت است. استانداری که دو روز پیش اعلام کرد که تصاویر هور و حیواناتی که از تشنگی می میرند دروغ هستند و اعتراضی هم نیست، یکباره پس از دو روز از اعتراضات در شبکه خبر ظاهر می شود و می گوید بین ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ روستا آب شرب هم ندارند!! و بدون هیچ برنامه و زمانبندی وعده پادرهوای حل «تنش آبی» را می دهد (ویدیوی پیوست را ببینید تا عمق فاجعه را متوجه شوید.)

در چنین بحرانی موضوع این نیست که مسئله حل خواهد شد یا خیر. موضوع این است که با چه سرعتی حل خواهد شد. سرعت حل شدن این بحران (حداقل در کوتاه مدت) با توجه به احتمال خشونت اهمیت فراوانی دارد. اعتراض های اخیر، بر خلاف سابق، عمدتا در روستاها و شهرهای اطراف رود کرخه شکل گرفته اند. بسیاری از مردم در این شهرها و روستاها به اسلحه دسترسی دارند. در عزا و عروسی با اسلحه هایشان غم و شادی شان را تعبیر می کنند. چرا اینگونه است، حدیث مفصلی دارد. نکته این است که در گرمای بالای ۴۰ درجه، این مردم را از آب محروم می کنید. در این شرایط هر اتفاقی ممکن است رخ دهد و تنها راه علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد. آری، اکنون هم دیر است، اما باید جنبید.

نکته مهم دیگر نوع کنشگری معترضان است. نهادینه ساختن حق اعتراض و بهره گیری از خیابان برای بیان خواسته هایمان یکی از اهدافی است که باید دنبال کنیم. خاطره جمعی مردم عرب مملو از تراما و شوک های روحی و روانی سرکوب و خشونت است. برای ما اعتراض خیابانی همیشه معادل با خشونت و سرکوب شدید بوده و این در حافظه جمعی نهادینه شده است. یکی از راه های علاج آن وحشت ، برگزاری اعتراضات مسالمت آمیز و بدون خشونت است. اینکه متوجه شویم خیابان در عین حالی که می تواند راه حل باشد، می تواند ما را به بن بست برساند. برای اقلیتی که کلید دسترسی به آب خوردنش نیز در دست دیگری است ، خشونت یعنی دادن برگ برنده به آنکه می خواهد بهانه و دست آویزی پیدا کند تا تمام اعتراضات را به یک برچسب «دسیسه» یا «تجزیه» تقلیل دهد و سپس با مشت آهنین سرکوب کند. اعتراض مسالمت آمیز با جان و دل می کشود تا این برگ برنده را به دولت ندهد.

همه تلاش کنیم که این اعتراضات (علیرغم هزینه های سنگینی که تا کنون بوده و خون جوانی که بر زمین ریخته شد) مسالمت آمیز ادامه یابند و به هدف مشخص که همان حل معضل آب است دست یابند. اگر دولت عقب نشینی کند و آب را آزاد کند، و این اعتراضات به خشونت کشیده نشوند، تجربه مثبتی خلق خواهیم کرد که می شود دوباره آن را تکرار کرد. اعتراضات کارگری را ببینیم و یاد بگیریم. اعتراضاتی که جزر و مدی، مستمر، مسالمت آمیز، هدفمند و لن ینقطع هستند. با دوری از خشونت، خیابان ها را برای این اعتراضات جزر و مدی باز نگه داریم. آن وحشت مرگبار از اعتراض در میان اقلیت ها تنها با تجربه اعتراض های مسالمت آمیز و خشونت پرهیز ممکن هستند. و البته که باید متوجه باشیم که موضوع آب با یک اعتراض قابل حل نیست، نیازمند جراحی های اساسی و مقاومت مستمری است تا دولت را وادار کند به آن جراحی ها تن دهد.

و آخر اینکه باز باید تکرار کرد، کلید در دست دولت است. لج بازی با مردم تشنه در تابستانی که دما به راحتی بالای ۴۵ درجه می رسد بسیار خطرناک است. بازی با آتشی است که همه را خواهد سوزاند.


#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی