نوشتن ( -ِ )ربط یا نشانه ی اضافی( ترکیبی یا وصفی) به صورت(ﻪ - ه):

اکثر دانش آموزان نه تنها در کلاس اوّل بلکه پایه های بالاتر نیز (-ِ )نشانه ی اضافه را به صورت(ﻪ - ه)می گذارند. (-ِ)اضافه نشانه ای است که در زیر حرف آخر اسم جهت ربط یااضافه نمودن اسم به اسم یا صفت بعدی گذاشته می شود وجزءاصلی کلمه نیست(ترکیب مضاف ومضاف الیه- موصوف وصفت)
در صورتی که مصوت « ﻪ - ه » در پایان کلمات جزء اصلی کلمه است وبا حذف آن کلمه آسیب می بیندو شکل ومعنای خود راازدست می دهد.برای دانش آموزان توضیح دهید( ﻪ  آخر چسبان و  ه  آخر تنها) صدای آخر کلمه است که اگر آن رابرداریم کلمه غلط می شود. ببینید:

دانه ← داﻨ     
نَرده  ← نَرد
سِتاره ← ستار

بنابر این توصیه می شود،در هنگام گفتن املا کلماتی که با(-ِ)ربط می آیند ؛ حتماًبا هم گفته شوند .چون اگرشما کلمه ی اوّل راگفتید وتأخیر کردید ،دانش آموزدر پایان کلمه به محض شنیدن (-ِ)آن رامی خواهدبه شکل « ﻪ - ه بنویسد.

مدادِسَبز
دوست ِبابا
سَبدِتوت

کلماتی که به کلمه دیگر می پیوندند و ترکیب اضافی یا وصفی درست می کنند و آخرشان به (ه)ختم شده باشد، دو حالت دارد:

1-(ه) اگه ملفوظ باشد در حالت ترکیب زیرش کسره می گیرد.
مثل :
فرماندهِ نظامی
چاهِ عمیق
ماهِ درخشان
راهِ طولانی
و...

پس اگر (ه) تلفظ بشود مثل کلمات بالا نوشته می شود و بهتر است از کسره در زیر آن استفاده کنیم.

اما اگر (ه) فقط " های بیان حرکت " هست که تلفظ نمی شود، در حالت ترکیب (همزه، ی)می گیرد.
مثال :خانه یِ علی یا خانه همراه شیش کوچولو که نمایانگر (ی) هست.

و مثال دیگر:
نامه یِ باز
جامه یِ پاک
و...

* این پست برای مقطع ابتدایی ؛ بخصوص اول ابتدایی کاربرد دارد.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment