💠 چند نمونه ،از سنت ها، آداب و رسوم،شیوه زندگی و بازتاب آن ها درمتون ادب

✍سوزاندن عود و شکر در مجمر
یکی ازسنت های رایج در گذشته سوزاندن عود و شکر در مجمر(آتشدان) بوده است.

مولانا دردفترچهارم مثنوی در بیان آن دباغ که به بوی ناخوش آن پیشه خوی گرفته بود و در هنگام گذر ازبازار عطاران از بوی عطر بیهوش شد و عطاران به خیال اینکه می توانند او را با بوهای خوش به هوش آورند؛به سنت سوزاندن عود و شکر اشاره فرموده است.

خاقانی گوید:👇
ماه نو چون حلقه ی ابریشم و شب موی چنگ
موی و ابریشم به هم چون عود و شکّر ساختند

عطار نیشابوری گوید:👇
عود و شکر چگونه بسازند وقت سوز
ایشان در این طریق چون عود و شکر زیند

✍ساختن بادبزن از پر طاووس
🔸یکی از سنت ها ساختن بادبزن و مگس ران از پرطاووس بوده است؛ هم به سبب زیبایی آن و هم به سبب پهنا و شکل عریض آن.

خاقانی گوید:👇
به دست همت ازخاطر برانم غم که سلطانان
مگس ران ها کنند ازپرّ طاووسانِ بستانی

سعدی در گلستان،باب دوم گوید:👇
عابد را دید که ازهیئت نخستین بگردیده و سرخ و سپید و فربه شده و بر بالش دیبا تکیه زده و غلام پری پیکر با مروحه ی (بادبزن)طاووسی بالای سر ایستاده.

🔸سنت دیگر گذاشتن پر طاووس برای نشانه درقرآن کریم است.

خاقانی گوید:👇
خود مدیحت را به گفتِ او کجا باشد نیار
مصحف مجد از پر طاووس کی گیرد بها؟

📝برگرفته شده ازمجله رشد آموزش زبان وادب فارسی( دوره ی بیست ویکم،شماره ۴،تابستان ۱۳۸۷)

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan