دکتر #عزیز_رفیعی، بخش دوم ارادهي قوي و عشق به خدمت و سازندگي و ايثار يگانه انگيزهاي بود كه توان بردباري آن همه سختيهاي اوليه را توجيه ميكرد. ادامه راه از سرپرستي آزمايشگاه، درمانگاه سپس معاونت و بالاخره رياست مؤسسه مسيري بود كه هر روز با تلاش و نوآوري وغافل نشد. قابل ذكر اينكه همه كسانيكه به مناسبتهاي مختلف يادي از شادروان رفيعي ميكردند، علاوه بر ذكر نبوغ ذاتي ايشان از انضباط، وجدانكاري و صداقت در امانت، ابتكار خاص در مديريت، دانش روز و عشق به آموزش و اولويت دادن به فضائل اخلاقي و برخورداري از صفات والاي انساني و روحيه عطوفت و نوعدوستي ايشان ارج مينهادند.باري شهرت نيك و فضائل اخلاقي و علمي استاد عزيز رفيعي موجب شد كه ايشان توفيق عضويت افتخاري بسياري از مجامع علمي داخلي و خارجي و همچنين فرهنگستانها را داشته باشد و به دريافت نشانهاي درجه يك پژوهش و دانش و مدال لژيون دونور و نشان كوماندور كشاورزي از دولت فرانسه موفق شود. همچنين نامبرده تنها عضو ايراني فرهنگستان دامپزشكي فرانسه بود. استاد از سال 1342 به بعد كارشناس WHO و FAO بوده و براي ساليان متمادي به عنوان نماينده ايران در سازمان جهاني بيماريهاي واگيردار دامي (OIE) فعاليت ميكرد. انتخاب ايشان به رياست آن سازمان در سال 1966 ميلادي كه بيش از 85 كشور از جمله ايران عضويت سازمان بهداشت جهاني را داشتند به عنوان اولين نماينده قاره آسيا افتخار ديگري براي جامعه علمي ايران محسوب ميشود. عكس ايشان جزء پرزيدنتهاي آن سازمان معتبر جهاني در مقر آن در پاريس لوح افتخار ديگري براي فرزندان اين مرز و بوم در فعاليتهاي علمي جهان محسوب ميشود. يكي ديگر از خدمات نوآوريهاي مهم ايشان گذراندن قانون مخصوص موسسه رازي از مجلس شوراي ملي سابق است كه در نوع خود منحصر بفرد بود و فقط به مناسبت اطمينان به عملكرد رئيس موسسه به تصويب رسيد. در اين قانون كه با پشتيباني فراكسيون جبهه ملي عملي شد، موسسه تحت نظر شوراي عالي (هيات امناء) با اختيارات تام اداره ميشد. بعدها از اين قانون، موسسات ديگر مثل انستيتو پاستور تهران و دانشگاه تهران با تغييراتي استفاده كردند.