مهشید امیرشاهی نویسنده ای که تنها ماند

وی از معدود روشنفکرانی بود که پیش از سیطره ی اسلام انقلابی بر ایران علیه اسلام گرایان موضع گرفت و از شاپور بختیار حمایت کرد.

وی می‌گوید من خودم میدانم چرا آن راهی را که رفتم رفتم برای اینکه اعتقاد راسخی به لائیسیته داشتم و دارم همیشه در پی عدالت اجتماعی بودم و هستم بسیار هم خوب میدانستم که آرمانها و خواسته هایم برای وطنم زادگاهم بدون جدایی دین از دولت و بدون عدالت اجتماعی میسر نیست. در مذهبی بودن انقلاب از ابتدا هم که نمیشد شک کرد برای اینکه ،رهبرش کارگردانهایش نمادهایش شعارهایش شکی در این مسئله باقی نمی گذاشت که در چه راهی دارد میرود احتمال دارد بسیاری یا مختصری نمیدانم چگونه فکر میکردند که این راه دیگریست و در آن دموکراسی و این جور چیزها هست. من مطلقا و اصلا چنین چیزی را نمی دیدم. مسئله دیگری هم که درباره اش شکی نداشتم این است که ذات مذهب زورگو و تام گرا و انحصار طلب است و من این جور چیزها را برای مملکتم نمیخواستم.»

هیچ کدام از آثار او پس از انقلاب در ایران اجازه انتشار پیدا نکردند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment