آمده‌ایم برای ادامه مبارزه؛ ما متوقف نشده و نمی‌شویم ...
قطع کردن اینترنت همزمان با هر واقعه‌ای که در فضای سیاسی کل کشور تاثیرگذار است، اولین گام رژیم سرکوبگر اسلامی شده است. ما مردمی که زندگی تحمیلی توسط این حکومت را نمی‌خواهیم، همچنان بزرگ‌ترین نگرانی حاکمان هستیم.
حکومت با قطع بلندمدت اینترنت تلاش کرد صدای جامعه را خاموش کند و تصویری جعلی از یک ایران مطیع بسازد. اما با سیلی واقعیت روبرو شد.
اما حتی در دوران خاموشی نیز، جامعه ایران از پا ننشست. ما برابر سانسور و سرکوب اطلاعاتی جنگیدیم و موجودیت خودمان را حتی در همان پلتفرم‌های تحمیلی و جاسوسی حکومتی سانسور نکردیم.
به هلاکت رسیدن علی خامنه‌ای و ضربه غیرقابل جبران به ساختار نظامی رژیم، شیرازه حکمرانی را از هم گسسته و حالا با باقی‌مانده رژیمی روبرو هستیم که ضربات سنگین نظامی و امنیتی، هرچند آن‌را وحشی‌تر از قبل کرده؛ اما همزمان تفرقه گسترده و بزرگ‌ترین ضعف ساختاری-سیاسی را به آن تحمیل کرده است.
✔️ آینده‌ای که ما برای آن می‌جنگیم، آینده‌ای مبتنی بر ارزش‌های «زن، زندگی، آزادی» است.
محدودیت به وجود آمده در ارتباطات، موقتا منجر به کند شدن پیشروی مبارزات مردمی می‌شود؛ اما در صورت ادامه تلاش و دست نکشیدن از مبارزه، نمی‌تواند راهکار بلندمدتی برای تحمیل سانسور و سرکوب بیشتر در ایران باشد.
ما ایده «زن زندگی آزادی» را تبدیل به فرهنگ و نحوه زیستی مبارزاتی کرده‌ایم. ما سرچشمه رفتارها و انتخاب‌های روزانه و بلندمدت‌مان در زندگی را تغییر داده‌ایم.
حکومت با قطع کردن اینترنت، این «نحوه زیستن» را دچار اختلالاتی می‌کند؛ اما محال است بتواند تنها با تغییر در بستر روابط اجتماعی، محتوای آن را دگرگون کند.
✖️ این به معنی تضمین پیروزی نیست!
بر خلاف روایت‌هایی که پیروزی برابر دشمنان زندگی را بدون گذر کرندن از مسیر سازماندهی و مبارزه بلندمدت وعده می‌دهند؛ «راه‌حل‌های واقعی» می‌توانند شکست بخورند. بزرگ‌ترین خطر برای «زن، زندگی، آزادی»، فراموش کردن دستاوردهایی است که با هزینه‌ای سنگین به دست آمده‌اند؛ دستاوردهایی که امروز در شیوه زندگی، انتخاب‌ها و مقاومت روزمره مردم دیده می‌شوند.
رژیم اسلامی صرفا یک حکومت سرکوبگر با زور اسلحه نیست؛ این حکومت در جنگ هرروزه بر سر نحوه زیستن ما تبدیل به هیولایی شده که سایه‌اش را بر سر هر لحظه از زندگی‌مان می‌بینیم.
این حکومت فرهنگ دیکتاتورپرستی را در بخش‌هایی از جامعه نهادینه کرده؛ کم نیستند مخالفان سازش‌ناپذیر این حکومت که تفاوتشان تنها در انتخاب شخص دیکتاتور دیگر است.
☑️ راهکار ما؛ ایستادگی و پیمودن مسیر مبارزه است ...
لازم است که با قطب‌نمایی گام در مسیر رهایی بگذاریم که حکومت اسلامی را به‌عنوان عامل وضعیت فلاکتبار موجود پیش‌فرض می‌گیرد و در عین حال؛ هرگونه آرزو فروشی و ساده‌انگاری فریبکارانه را هم رسوا کنیم. این ساده‌انگاری و آرزوفروشی، در نهایت به بقای نظم موجود و تبلور یافتن آن در لباسی متفاوت منجر می‌شود.
در سنگر دانشگاه می‌ایستیم و اجازه نمی‌دهیم که یک انقلاب دیگر هم «زنده به گور» شود.
فلسفه «انتظارگونه» و «منجی‌گونه» چه از نگاه خمینی (حواله دادن خوشبختی مردم به آینده‌ای که هرگز نخواهد آمد) و چه به تعبیر رضا پهلوی که فریبکارانه، آزادی و آبادی را از مسیر سلب عاملیت مردم وعده می‌دهد؛ محکوم و مردود است.
ما نابودی کل نظام اسلامی را پیش شرط هرگونه تغییر مثبتی در آینده‌مان می‌دانیم و عمیقا باور داریم که بهترین سناریو پیش رو، فقط با تلاش شبانه روزی و مبارزه مداوم رخ خواهد داد.
🚩 تشکل دانشجویان پیشرو
۱۹ خرداد ۱۴۰۵
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
قطع کردن اینترنت همزمان با هر واقعه‌ای که در فضای سیاسی کل کشور تاثیرگذار است، اولین گام رژیم سرکوبگر اسلامی شده است. ما مردمی که زندگی تحمیلی توسط این حکومت را نمی‌خواهیم، همچنان بزرگ‌ترین نگرانی حاکمان هستیم.
حکومت با قطع بلندمدت اینترنت تلاش کرد صدای جامعه را خاموش کند و تصویری جعلی از یک ایران مطیع بسازد. اما با سیلی واقعیت روبرو شد.
اما حتی در دوران خاموشی نیز، جامعه ایران از پا ننشست. ما برابر سانسور و سرکوب اطلاعاتی جنگیدیم و موجودیت خودمان را حتی در همان پلتفرم‌های تحمیلی و جاسوسی حکومتی سانسور نکردیم.
به هلاکت رسیدن علی خامنه‌ای و ضربه غیرقابل جبران به ساختار نظامی رژیم، شیرازه حکمرانی را از هم گسسته و حالا با باقی‌مانده رژیمی روبرو هستیم که ضربات سنگین نظامی و امنیتی، هرچند آن‌را وحشی‌تر از قبل کرده؛ اما همزمان تفرقه گسترده و بزرگ‌ترین ضعف ساختاری-سیاسی را به آن تحمیل کرده است.
✔️ آینده‌ای که ما برای آن می‌جنگیم، آینده‌ای مبتنی بر ارزش‌های «زن، زندگی، آزادی» است.
محدودیت به وجود آمده در ارتباطات، موقتا منجر به کند شدن پیشروی مبارزات مردمی می‌شود؛ اما در صورت ادامه تلاش و دست نکشیدن از مبارزه، نمی‌تواند راهکار بلندمدتی برای تحمیل سانسور و سرکوب بیشتر در ایران باشد.
ما ایده «زن زندگی آزادی» را تبدیل به فرهنگ و نحوه زیستی مبارزاتی کرده‌ایم. ما سرچشمه رفتارها و انتخاب‌های روزانه و بلندمدت‌مان در زندگی را تغییر داده‌ایم.
حکومت با قطع کردن اینترنت، این «نحوه زیستن» را دچار اختلالاتی می‌کند؛ اما محال است بتواند تنها با تغییر در بستر روابط اجتماعی، محتوای آن را دگرگون کند.
✖️ این به معنی تضمین پیروزی نیست!
بر خلاف روایت‌هایی که پیروزی برابر دشمنان زندگی را بدون گذر کرندن از مسیر سازماندهی و مبارزه بلندمدت وعده می‌دهند؛ «راه‌حل‌های واقعی» می‌توانند شکست بخورند. بزرگ‌ترین خطر برای «زن، زندگی، آزادی»، فراموش کردن دستاوردهایی است که با هزینه‌ای سنگین به دست آمده‌اند؛ دستاوردهایی که امروز در شیوه زندگی، انتخاب‌ها و مقاومت روزمره مردم دیده می‌شوند.
رژیم اسلامی صرفا یک حکومت سرکوبگر با زور اسلحه نیست؛ این حکومت در جنگ هرروزه بر سر نحوه زیستن ما تبدیل به هیولایی شده که سایه‌اش را بر سر هر لحظه از زندگی‌مان می‌بینیم.
این حکومت فرهنگ دیکتاتورپرستی را در بخش‌هایی از جامعه نهادینه کرده؛ کم نیستند مخالفان سازش‌ناپذیر این حکومت که تفاوتشان تنها در انتخاب شخص دیکتاتور دیگر است.
☑️ راهکار ما؛ ایستادگی و پیمودن مسیر مبارزه است ...
لازم است که با قطب‌نمایی گام در مسیر رهایی بگذاریم که حکومت اسلامی را به‌عنوان عامل وضعیت فلاکتبار موجود پیش‌فرض می‌گیرد و در عین حال؛ هرگونه آرزو فروشی و ساده‌انگاری فریبکارانه را هم رسوا کنیم. این ساده‌انگاری و آرزوفروشی، در نهایت به بقای نظم موجود و تبلور یافتن آن در لباسی متفاوت منجر می‌شود.
در سنگر دانشگاه می‌ایستیم و اجازه نمی‌دهیم که یک انقلاب دیگر هم «زنده به گور» شود.
فلسفه «انتظارگونه» و «منجی‌گونه» چه از نگاه خمینی (حواله دادن خوشبختی مردم به آینده‌ای که هرگز نخواهد آمد) و چه به تعبیر رضا پهلوی که فریبکارانه، آزادی و آبادی را از مسیر سلب عاملیت مردم وعده می‌دهد؛ محکوم و مردود است.
ما نابودی کل نظام اسلامی را پیش شرط هرگونه تغییر مثبتی در آینده‌مان می‌دانیم و عمیقا باور داریم که بهترین سناریو پیش رو، فقط با تلاش شبانه روزی و مبارزه مداوم رخ خواهد داد.
🚩 تشکل دانشجویان پیشرو
۱۹ خرداد ۱۴۰۵
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment