تلفظ صحیح «کلیله و دمنه»
نام کتاب «کلیله و دمنه» از نام دو شغال به نامهای «کلیله» و «دمنه» که داستانشان در این کتاب آمده گرفته شده است.
«کَلیله» را باید به همین صورت یعنی به فتح «ک» تلفظ کرد.
«دَمنه» را لغتنامهٔ دهخدا به همین شکل، یعنی به فتح «د» و دیگر منابعی که در پایین آمده است به صورت «دِمنه» حرکتگذاری کردهاند.
درنتیجه نام این کتاب را باید به صورت «کَلیله و دَمنه» و یا «کَلیله و دِمنه» تلفظ کرد.
اغلب آن را «کِلیله و دِمنه» میگویند که اشتباه است.
منابع:
۱. دهخدا، علیاکبر، ۱۳۷۷، لغتنامه، ۱۵ ج + یک جلد مقدمه، زیر نظر: محمد معین و سید جعفر شهیدی، دانشگاه تهران/ روزنه، چ ۲ (از دورهٔ جدید)، تهران، ذیل «دَمنه» و «کَلیله».
۲. سعادت، اسماعیل، و همکاران، ۱۳۸۴-۱۳۹۷، دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی، ۶ ج + یک جلد ذیل، فرهنگستان زبان و ادب فارسی، چ ۱، تهران، ذیل «کَلیله و دِمنه».
۳. مصاحب، غلامحسین، و همکاران، ۱۳۸۱، دایرةالمعارف فارسی، 3 ج، شرکت سهامی کتابهای جیبی، وابسته به امیرکبیر، چ 3، تهران، ذیل «کَلیله و دِمنه».
۴. معین، محمد، ۱۳۷۱، فرهنگ فارسی (فرهنگ معین)، ۶ ج، امیرکبیر، چ 8، تهران، بخش اَعلام، ذیل «دِمنه» و «کَلیله و دِمنه».
۵. نصرالله منشی، ابوالمعالی، ۱۳۸۲، ترجمهٔ کلیله و دمنه، تصحیح و توضیح: مجتبی مینوی طهرانی، امیرکبیر، چ ۲۴، تهران، ص «ز».
@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan