🔗قطعاتی در سایه جنگ

#امین_بزرگیان

🔹«ایرانیان برای آزادی آماده تحمل رنج اند.»
این جمله ما را یاد جملاتی در میانه انقلاب مشروطه می‌اندازد، یا حتی می‌تواند عبارتی باشد در جریده‌ای در خلال ملی شدن صنعت نفت؛ یا جمله‌ای ابتدایی در نوشته‌ای در اعلامیه گروه‌های چپ، در جلوی دانشگاه تهران - حوالی پاییز ۵۷.
اما می‌دانیم این جمله را امشب ترامپ در توجیه حمله به زیرساخت‌ها گفته است.
این فریمی کوتاه از یک زوال بزرگ برای «ایرانیان» و دهن کجی به تاریخ رنج کشیدگان برای آزادی آن است؛ کاری که هم‌عصران ایرانی ما در رسانه‌ها و مقالات و بیانیه‌ها و خیابان‌های غرب، مقدماتش را مهیا کرده‌اند.

🔹از بین رفتن عاملیت، ناتوانی عمیق از هر کاری، تبدیل‌شدن به گردشگری در جهنم اخبار و احساس عمیق گم‌شدن؛ از نتایج فاجعه «جنگ» است.
بندر ماهشهر را امروز زدند، و هم‌زمان کسانی در زندان اعدام شدند، و غیره. چه می‌توان کرد؟ هیچ .
آن ایده تخریب‌گری که جنگ را برای نجات می‌خواست به ما بگوید، می‌تواند حتى برق یک خانه را در ماهشهر برگرداند؟ می‌تواند امروز صبح در همان چند سایت و روزنامه‌ای که داشتیم یک پاراگراف در نقد اعدام مکتوب کند و بخواهد که کسی اعدام نشود؟
شما مخالف حکومت بودید، اما «جامعه» را «چنج» کردید:
Society Change

🔹دستورالعمل ساده بود: ایران و شهرهای خودشان را به حکومت تقلیل دادند، زیبایی‌های آن را غیب کردند، تصاویر کتک خوردن مردم را فقط نشان دادند، مداحان، گشت ارشاد، آلودگی‌ها ... آنقدر تصویر پشت تصویر، روایت پشت روایت که چیزی جز ویرانه در ذهن‌ها باقی نماند. عبارت «خراب‌شده» برای میهن بیراه نبود.
پیش از حمله آنچه در ذهن‌ها بود را بمباران کردند، ویرانه ساختند. حتی برای معضلات و مشکلات نیز راهی نداشتند، هیچ... جز دعوت به مردنِ مردم عاصی.

🖼Ellinne

Comments

Be the first to add a comment