◾دو راه برای به چالشکشیدن وضعیت موجود◾ستگادین ۱۹ خرداد ۱۴۰۰
به آهستگی، یا به یکباره.
فرهنگ، به آهستگی تغییر(shift) میکند. اتفاقات تکاندهنده، ممکن است تیتر اول روزنامهها شوند ولی نمیتوانند در نحوهی رفتار اجتماعی انسانها، تغییری سریع ایجاد کنند.
در عوض، «وضعیت موجود»، رفتهرفته فرسایش یافته و خود را بازتعریف میکند. اگر جزو کسانی هستید که به آنچه در اطرافمان است، باور دارید (که خیلی از ما اینگونه هستیم)، پس تا وقتی که اطرافیانتان تغییر نکنند، باورهایتان تغییر نخواهند کرد.
به همین خاطر است که «
اقلیت مخاطبان همیشگی»، بسیار مهماند: تمرکز روی گروه خاصی از افراد، درک باورهایشان، همدلی با ایشان، ایجاد هنجارهای جدید اجتماعی و سپس، گسترش سینهبهسینهی آن هنجارهای جدید.
از آن طرف، علم میتواند سریعتر تغییر کند. مثلاً
یک مقالهی جدید دربارهی جزئیات آخرین تحقیقات در مورد بیماری پارکینسون، قادر است ۱۰۰ نفر از پزشکان و بنیانگذاران باصلاحیت را به افقگشایی(paradigm shift) ترغیب کند. آنها با مشارکت در یک روش علمی، پژوهشهایی انجام داده و فرضیاتشان را تغییر خواهند داد.
مثل همیشه، باز در مرحلهی بعد، میرسیم به همان قضیهی حرکت روبهجلو و آهستهی «تغییر فرهنگ». ۲۰ سال طول کشید تا جامعهی پزشکی، این واقعیت را بپذیرد که عامل زخم، باکتری است، نه ساندویچهای پاسترامی! باکتری اهمیتی نمیدهد که جامعه باورش میکند یا نه، ولی بیماران، از اینکه پزشکان، تصمیم جدیدی بر اساس اطلاعات تازه میگیرند، نفع میبرند و خوشنود میشوند.
با اینکه فرهنگ، بسیار سریعتر از هر زمانی در حالِ تغییر است، ولی هنوز هم، این تغییر چنان آهسته است که نادیده گرفتهشدنِ ایدهها و اقدامات مهم در زمینهی بهداشت، عدالت و اجتماع، ما را بیتاب و عصبانی میکند.
فرهنگ، همچنان تغییر میکند. تلاش مداوم و پشتکار همراه با تمرکز، تنها راه روبهجلو برای ماست.
.